O'Callaghan

Wat er tussen hen is, is liefde


Met de roman ‘Mijn lief op Coney Island’, brak de Ierse schrijver O’Callaghan (1974) bij het grote publiek door. Uitgave Ambo|Anthos, vertaling Lette de Vos. Centraal staat de liefdesrelatie tussen Michael en Caitlin, beiden van middelbare leeftijd. Ze hebben al vijfentwintig jaar een bijzonder innige band. Maar ze zien elkaar slechts één keer per maand, op dinsdag. ‘Zonder uitzonderingen. Doordat ze elkaar zo’n groot deel van hun leven moeten missen is de werkelijkheid iets breekbaars voor hen geworden.’ Ze zijn beiden getrouwd, Michael met Barbara, Caitlin met Thomas. Beide huwelijken zijn niet geslaagd. Ze wonen in New York, maar zien elkaar op Coney Island in een vervallen hotel: hun liefdesnestje. Op bladzijde acht zijn ze weer samen, terwijl er een sneeuwstorm woedt: ‘Vanmiddag voelt Coney Island als het einde van de wereld, het laatste bolwerk vlak voor een diepe afgrond, waar de verdoemden rondwaren, wachtend op hun beurt om in het grote niets te verdwijnen.’ Deze passage doet vermoeden dat er is negatiefs op komst is, op bladzijde zesentwintig weet je het zeker als O’Callaghan schrijft: ‘Caitlin weet dat hen tweeën vandaag duisternis te wachten staat en dat ze dingen moeten bespreken die waarschijnlijk zullen leiden tot het gevreesde einde van dit alles […].’ Maar we hebben nog vele pagina’s te gaan voordat O’Callaghan heel subtiel uit de doeken doet wat er aan de hand is. Heel wat passages zijn doordrenkt van passie die zowel Michael als Caitlin volledig beheerst. Tussendoor richt O’Callaghan de schijnwerper op hun verleden en hun huwelijk. Beiden hadden het niet gemakkelijk. Ze verwachtten dat ze toen ze trouwden gelukkig zouden worden, Michael met Barbara en Caitlin met Thomas. Maar ‘alles was vastgeroest voor hen als stel.’ Thomas uit zijn liefde door middel van steelpannen of steakmessen met Kerstmis. Voor hem is liefde het zoveelste agendapunt op een lange lijst, en nooit een prioriteit.’ Michael  geeft haar liefde en ‘een gevoel van eigenwaarde […] Vooral zijn onverdeelde aandacht zijn bewustzijn en erkenning van haar persoon […].’ Michael verliest zijn zoon, Barbara komt er nooit overheen en dat gaat ten koste van hun relatie. Michael en Caitlin hadden elkaar in een bar ontmoet, een beschikking van het toeval. Nu in de kleine hotelkamer beseffen ze opnieuw hoeveel ze van elkaar houden. Caitlin zet koffie die niet te drinken is en daarna vallen ze weer in elkaars armen. Deze dinsdag is anders dan de andere, omdat er veranderingen op komst zijn. Michaels vrouw heeft kanker en Thomas heeft een promotie aangevraagd die een verhuizing naar Illinois zal betekenen. Wat zullen de gevolgen zijn? Ze houden hun leven draaglijk door ‘eens per maand samen te komen en elkaars lont aan te steken […] Wat er tussen hen is, is liefde.’ Zouden ze opnieuw kunnen beginnen ‘in een landelijk liefdesnestje voor twee tortelende trekvogels? Het is een schrijnende, tijdloze liefdesgeschiedenis, in een poëtische taal geënsceneerd door een begenadigd schrijver.

 Ellen de Jong 2019