Day, Elizabeth, 2019

‘Het feest’: Een van A-Z boeiend en opwindend verhaal

 
‘Het feest’ van Elizabeth Day (Zuid Engeland,1978) is haar meest recente roman. Uitgave Ambo|Anthos, vertaling Eefje Bosch. Kunstcriticus Martin Gilmour trouwt met Lucy, zijn secretaresse. Het is bepaald geen warme verbintenis. Die heeft hij wèl met zijn oudste en beste vriend Ben Fitzmaurice, die hij al vijfentwintig jaar kent. Vanaf het moment dat ze samen op Burtonbury School zaten. Ze zijn totaal verschillend. Martin komt uit een eenvoudig milieu, Bens ouders zijn schatrijke aristocraten. Ben is de populaire jongen, Martin is een in zichzelf gekeerde figuur en niet populair. Martin aanbidt Ben en hij is geboeid door het extravagante leven dat hij leidt. Hij probeert zich onmisbaar voor hem te maken en ook wil hij de plaats innemen van zijn overleden broertje. Ben noemt Martin ‘KS’, kleine schaduw. Het is een van A-Z boeiend en opwindend verhaal, waarin het veertigste verjaardagsfeest van Ben, de voor- en nasleep ervan, de hoofdrol speelt. Martin en hij zijn nog steeds de beste vrienden. Ben is intussen getrouwd met de beeldschone Serena, en ze hebben vier kinderen. Natuurlijk zijn Martin en Lucy uitgenodigd voor het High Society feest in hun schitterend landhuis in Cotswold. Maar ze worden niet te logeren gevraagd. Heel vreemd dat Ben en Serena dat niet voorstelden, wel of ze wat eerder konden komen. Martin en Lucy voelen dat er iets niet in de haak is, al stelt Ben Martin voor samen te investeren in een nieuw resort in de stijl van een casino in Montenegro. Intussen is het glamour en glitter feest in volle gang. Martin en Lucy storten zich er in, waarom zouden ze niet. Day heeft haar roman vanuit vier invalshoeken beschreven: De eerste behelst: De nacht van het feest waarin allerlei dingen gebeuren die het licht niet kunnen verdragen en waarin de vriendschap tussen de twee echtparen op het springen staat. De tweede beschrijft: De terugblik op de vriendschap tussen Ben en Martin, tijdens hun schooltijd en studentenjaren in Cambridge. Met het accent op de avond na een studentenfeestje als Ben dronken achter het stuur van zijn auto zit en er een ongeluk gebeurt, waarbij een jonge vriendin sterft. Martin die achterin zat trekt de lichtgewonde Ben uit de auto en zegt: ‘Ik heb maar één glas champagne op. Als iemand ernaar vraagt, zat ik achter het stuur. […] De dankbaarheid zou ons met elkaar verbinden. Die zou hem redden van zichzelf. Het zou ons geheim zijn en daar zou hij de rest van zijn leven voor blijven betalen.’ De dagboekaantekeningen van Lucy zijn de derde invalshoek. Ze noteert: ‘Niets van wat er gebeurd is heeft me verbaasd.[…] er hing al iets in de lucht toen ik door de voordeur Tipworth binnen liep, die belachelijk extravagante omgeving. De avond voelde van meet af aan uit balans.’ De vierde invalshoek is het interview met de politie in de nasleep van het intrigerende Feest, dat nog een verrassend staartje heeft, inclusief de slim bedachte climax. Day beschrijft met een puntgave pen hoe machtig de upper class is en hoe moeilijk die macht te doorbreken is.

Ellen de Jong  2019