Wolff, Lina 2018

Een hoge graad van taalbeheersing


De Zweedse schrijfster Lina Wolff (1973) ontving voor haar roman ‘De polyglotte geliefden’ de Augustprijs, de belangrijkste literatuurprijs in Zweden. Uitgave Atlas Contact, vertaling Janny Middelbeek-Oortgiesen. (Een polyglot is iemand die veel talen kent). Wolffs boek omvat drie delen waarin drie personages hun verhaal vertellen, waarin vooral seks, frustraties, macht en onvervulde verlangens een rol spelen. Het zijn Ellinor, Max en Lucrezia. Ellinor is een 36-jarige vrouw die via een datingsite een man hoopt te vinden. Bij voorkeur een zachtaardige. Haar eerste vriendje Johnny leerde haar vechten, maar verkrachtte haar ook. Ze dacht later aan hem terug en ‘vond hem een zieke klootzak.’ Ellinor vindt literatuurcriticus Calisto die in Stockholm woont. Hij is erg dik en heeft vies haar, toch boeit hij haar. Ze gaat bij hem inwonen. Op een avond zijn ze stomdronken, met als gevolg dat een vechtpartij volledig uit de hand loopt. Calisto overmeestert Ellinor seksueel waarbij er bloed vloeit…Ze neemt later wraak en verbrandt een manuscript, getiteld ‘De polyglotte geliefden’ dat ze op Calisto’s werkkamer vindt. Toch blijft ze bij hem en leest overdag als hij weg is de boeken van Michel Houellebecq. ‘Het grootste probleem’, concludeert ze, ‘van Houellebecq is dat hij een griezel is, maar een interessante griezel.’ Calisto zegt over hem: ‘Hij weet dat het meeste in de mens monsterlijk is, maar ergens midden in alle shit zit er iets.’ Ellinor is al weken bij Calisto als de blinde Mildred zich aankondigt. Ze is de echtgenote van Calisto. De volgende regels: ‘Nog even en ik zit in de trein, […] Nog even en ik zie het bos, en de meren die lang en diep het spoor flankeren’, luiden het vertrek van Ellinor in en het begin van deel ll, dat Max’ verhaal omvat. Hij is de schrijver van het door Ellinor verbrande manuscript. Max is een vrouwenliefhebber en hij zoekt naar ‘een heel jonge, polyglotte geliefde met enorme, witte, naar melk geurende borsten. Iemand die de talen sprak die ik zelf sprak, iemand met wie je alle talen tegelijk kon spreken, een woord in de ene taal en een ander woord in de andere.’ Hij raakt gefascineerd door Mildred, de blinde ex van Calisto en maakt een slippertje met een saaie receptioniste van een bedrijf. Hij vernedert haar daarna tot op het bot en voegt haar toe dat ze niet goed in bed is. In deel III verschijnt Lucrezia ten tonele. Zij is te dik en oogt onooglijk. Ze is de kleindochter van Mathilde, een Italiaanse markiezin die financieel aan de grond zit en overlijdt aan een gebroken hart. Max zegt dat hij van haar houdt, totdat Lucrezia en haar familie erachter komen dat het tegendeel het geval is…
Thema’s als teleurstellingen in de liefde, machtsverhoudingen tussen geliefden, ook op seksueel gebied, het monsterlijke in de mens, komen in dit originele boek aan de orde. De drie delen hebben zijdelings met elkaar te maken en vallen op door een hoge graad van taalbeheersing. Frappant hoe zo’n jonge schrijfster op elke bladzijde de puntjes op de i weet te zetten.

Ellen de Jong  2018