Wells, Beneditt, 2018

‘Die zomer van ‘99’


‘Becks laatste zomer’- is de debuutroman van de Duitse auteur Benedict Wells (1984), uitgave Meulenhoff, vertaling Gerda Baardman - die onlangs verscheen na zijn zeer succesvolle roman
‘Het einde van de eenzaamheid’. ‘Een mens wordt gewoon te snel oud, dacht Beck.[…] ineens ben je niet meer jong en leadzanger van de band, maar zevenendertig en docent op een middelbare school in München. Niet echt de gedroomde levensloop.’ Aan het woord is Robert Beck. Hij droomde zijn leven lang van een leven als rockmuzikant. Maar hij werd docent in muziek en Duits. Toen hij uit de band werd gezet bleef alleen drummer Charlie hem trouw. Hij blijft een levenslange vriend. Inmiddels is Beck veertiger en denkt na over zijn mislukte carrière en hoe het zo kon misgaan. En over de liefde waar hij zo naar verlangt, want na veel vriendinnen is hij nog steeds alleen. Laura is wel in het spel, maar ook die relatie komt nog? niet van de grond. Becks leven neemt een keerpunt als Rauli in zijn leven komt. Een jongen uit Litouwen met de nodige problemen. Maar hij is een muzikaal wonder ontdekt Beck al snel. Hij speelt onweergaloos goed gitaar, en Beck wil niets liever dan zijn manager worden. Niet alleen om van Rauli een ster te maken, maar ook om zelf weer in de muzikale wereld een plaats te veroveren. Rauli is dankbaar dat Beck hem wil leiden, maar staat hij nu al niet ver boven Becks muzikale begaafdheid, wil hij wel met hem in zee? Op een avond trad Rauli op in de gymzaal van de school: ‘Als in trance liet Rauli zijn vingers over de zes snaren dansen. De ongewone klanken van de elektrische gitaar baanden zich een weg naar de hoofden van de mensen in de zaal en woelden daar alles om. Je hoorde niets dan liefde, muziek geworden liefde. Het leek wel alsof de mensen zich ieder moment op elkaar konden storten, volledig in de greep van hun verlangen. Ze zouden elkaar de kleren van het lijf rukken, elkaar kussen, wilde orgieën houden, hun vrijheid en geluk uitschreeuwen, zo hartverscheurend waren de klanken die ze hoorden.’ De zomer breekt aan. Beck blijft Rauli steunen, ook muzikaal, al verloopt het onderlinge contact soms stroef en blijven ze geheimen voor elkaar hebben…Toch wordt het een mooie zomer. Beck gaat met vriend Charlie en Rauli met een gammele auto naar Istanboel. Charlie is ziek en wil zijn moeder bezoeken. Het wordt een bizarre, avontuurlijke reis, maar ook een zoektocht naar zichzelf: die Wells in het tweede deel met vaart in beeld brengt. Een vondst van Wells is de rol van de roman die Ben, een vroegere kennis van Beck, over hem schrijft. Beck vertelt hem onder meer over die zomer van ’99: ‘Alsof een deel van mij voor altijd in die zomer is achtergebleven. Toen heb ik voor het laatst echt gevoeld dat ik leefde. Daarna is het nooit meer zo geworden.’ Tegen het einde van het boek is Beck zesenveertig. Wat heeft het leven voor hem nog in petto?  Wells’ debuut is een literair meesterwerk, evenals ’Het einde van de eenzaamheid’ dat is. 

Ellen de Jong     2018