Mesa, Sara, 2018

Boeiend portret van twee bizarre persoonlijkheden

De tweentwintig jarige  Sonia heeft een saai leven. Ze woont nog steeds bij haar familie en ze heeft een geestdodende baan op een kantoor. De Spaanse schrijfster Sara Mesa (1976) schreef de bekroonde roman Litteken, uitgave Wereldbibliotheek, vertaling Nadia Ramer. Sonias leven krijgt een andere wending als ze op een online platform de oudere Knut Hamsun leert kennen. Ze gaan elkaar mailen. Hij wil een foto van haar en hij stuurt haar boeken die ze graag wil hebben. In het begin zijn het er een paar, later krijgt ze meer pakketten. Titels waar ze zelf om vraagt, maar vooral titels waar hij mee komt [] Van de mensen die ik ken, ben jij de enige die ik op intellectueel terrein als mijn gelijke beschouw. [] De enige met wie ik wil praten over wat ik lees. Sonia is niet eens zo genteresseerd in die boeken en ze is ook niet echt benieuwd naar Knut! Wat haar betovert, is het gevoel het voorwerp van zijn aandacht te zijn. Zijn manier om haar te benaderen verschilt radicaal van alles wat ze tot nu toe heeft meegemaakt. Knut steelt de boeken op een slimme manier. Zelf noemt hij het geen stelen, maar pikken, pakken, of buitmaken. Hij is wel eens betrapt, maar dat liep altijd met een sisser af. Hij vindt Sonia de ideale vrouw en hij overspoelt haar met levenswijsheden, geschreven in doordachte, vloeiende zinnen. En hij overlaadt haar met cadeaus als de genoemde boeken, maar ook parfums, schoenen en merkkleding, het loopt de spuigaten uit.  Knut werkt niet, waar hij het geld vandaan haalt is een raadsel. Sonia laat zich al die weelde welgevallen, maar intussen trouwt ze en krijgt een kind. Maar ze vindt haar huwelijk eentonig en ze blijft met Knut mailen en cadeaus ontvangen en het heerlijk vinden het absolute middelpunt van iemands aandacht te zijn. Knut heeft haar echter platonisch lief terwijl zij heftige seks met hem wil. Hij heeft weliswaar ook zo zijn fantasien op dat gebied maar wil ze geen realiteit laten worden. Waar hij vooral op aandringt is dat Sonia gaat schrijven, hij dwingt haar daartoe. Maar ze weigert en naar verloop van tijd wil ze Knut in alles afremmen, maar daar komt het nog niet van en blijft ze toch onder de indruk van hem: Zijn intelligentie. Zijn gevoeligheid. Zijn excentriciteit. [] En dan zijn er natuurlijk de cadeaus, al wil ze die niet altijd. Wellicht een adempauze? Knut blijft schrijven over zijn expedities door winkelcentra en Sonia besluit het zelf ook eens te gaan doen. Ze ondervindt hoe gemakkelijk het is, maar n keer is voor haar genoeg. Inmiddels is ze dertig jaar geworden: als ze achterom kijkt, ziet ze een kronkelende weg waarop ze geen enkele afslag ontwaart. [] Hun fantasie groeit en verzwelgt hen en [] wordt steeds compacter en zwaarder. [] Ze schuilen en zoeken troost bij elkaar. Zullen ze elkaar ooit ontmoeten en zullen hun verlangens dan vervuld worden? Of blijft er slechts een litteken over? Een psychologisch boeiend portret van twee bizarre persoonlijkheden.

Ellen de Jong    2018