Rozing, Erik 2017

In ‘De psychiater en het meisje’ wordt de grens tussen behandelaar en patiënt steeds vager

Erik Rozing is psychiater. Hij richt zich met name op de behandeling van psychose en trauma. ‘De psychiater en het meisje’ is zijn debuutroman. Uitgave: Meulenhoff. Rozing koos Edgar Simons, arts-assistent psychiater als hoofdpersoon van zijn roman. Tijdens zijn opleiding tot psychiater wordt hij goed in de gaten gehouden daar een patiënt zich door zijn toedoen van het leven beroofde. Zelf zit Edgar niet goed in zijn vel. Zijn vriendin heeft hem verlaten en hij zoekt te vaak troost in de drank. Bovendien lijdt hij aan depressies. Ook is hij niet zeker van zijn roeping: is hij wel geschikt voor psychiater? Schiet hij niet tekort als arts naar zijn patiënten? Edgar heeft regelmatig contact met zijn oma die aan de drank is en niet meer wil leven. Ze wenst dat hij haar helpt om te sterven, maar dat weigert hij. Op een dag krijgt hij een nieuwe patiënt: Stella. Ze is jong, aantrekkelijk en een borderliner. Ze wordt regelmatig opgenomen wegens pogingen tot suïcide. Ook verwondt ze zichzelf en is ze volkomen onberekenbaar. Tijdens Edgars gesprekken met haar flirt ze met hem. Ze probeert steeds dichter bij hem te komen ook in fysiek opzicht. Het verwart hem en hij weet niet goed hoe te handelen. Het ergert hem, hij schudt haar van zich af, tegelijkertijd trekt ze hem aan. De grens tussen behandelaar en patiënt wordt naarmate de tijd verstrijkt steeds vager. Er volgen heftige scènes waar ook andere patiënten als Felix en Nel bij betrokken zijn. Rozing geeft ze een geloofwaardig gezicht evenals collega’s als Christa en Beatrice. Ook medische informatie wordt de lezer niet onthouden: het boek wemelt van de diagnoses en ziektebeelden, soms teveel om in je op te nemen. Maar hoofdzaak is de verhouding tussen Edgar en Stella. Ze blijft suïcidaal maar ze is ook bijzonder. Ze schrijft Edgar een liefdesbrief: […]’Het liefst zou ik je helemaal voor mezelf hebben. Dat jij de mijne bent. En ik de jouwe. […], ik zit niet in jouw hoofd, zoals jij de hele tijd in mijn hoofd zit, want dan was jij wel achter mij gaan zitten. Toch?’ Edgar gooit de brief in de vuilnisbak, haalt ‘m er weer uit, las ‘m nog eens en stopt de brief daarna in een boek […] ‘was het Anna Karenina?’ Stella verwijt hem dat hij zijn gevoel moet volgen, want ze weet dat Edgar haar liefheeft, ondanks alles. Geeft Rozing antwoord op Edgars overdenkingen: ‘Was ik een psychiater, of op weg om er een te worden, of begaf ik me op een weg die heel ergens anders heen leidde? Voor mij een weet, voor de lezer nog een vraag. Rozing verdeelt zijn boek in korte hoofdstukken die maken dat je zijn verhaal vlotjes leest. We krijgen een helder beeld van de wereld van de psychiatrie en alles wat daarmee samenhangt. Ook in humoristisch opzicht, bijvoorbeeld Rozings beschrijving van de hilarische scènes die zich tussen een paar patiënten en Edgar afspelen als hij met hen een dagje uitgaat. Maar hoofdzaak is de verhouding tussen Edgar en het meisje, zal ‘Liefde in tijden van borderline’ overwinnen?

Ellen de Jong    2017