Julien, Maude 2017

Een aangrijpend, waargebeurd verhaal: wandaden die met geen pen te beschrijven zijn

Louis Didier is vierendertig, hij is welgesteld en vrijmetselaar. Hij heeft een uitermate sombere visie op de wereld, die diep gezonken is en ‘ten prooi aan duistere krachten.’ Hij ontmoet een mijnwerker die vader is van een groot gezin, dat armoede lijdt. Hij stelt voor het jongste kind, ‘een meisje van zes met vlasblond haar , aan hem toe te vertrouwen.’ Ze heet Jeannine. ‘Het zal haar aan niets ontbreken, ze zal een goede opleiding krijgen en een comfortabel leven leiden.’
De enige voorwaarde die Didier stelt is dat de familie haar nooit meer zal zien. Hij laat Jeannine filosofie en Latijn studeren aan de universiteit van Lille waar ze haar diploma haalt. Hij eiste dat ze hem een dochter zou schenken, even blond als zijzelf en haar samen met hem zou opvoeden. Ze zou net als haar vader een ‘uitverkorene’ zijn, ‘voorbestemd om de mensheid te verheffen’ en ze zou worden grootgebracht ‘zonder vervuiling van buitenaf.’ Op 23 november 1957 werd een heel blond meisje geboren. Didier, inmiddels 58, kocht een groot huis tussen Lille en Duinkerken om daar, samen met Jeannine zich aan zijn kind te wijden met als doel van haar een übermensch te maken. En dat kind is Maude Julien. Zij beschrijft in ‘Alleen tegen mijn vader’, uitgave HarperCollins, vertaling Angela Knotter, ‘Het aangrijpende, waargebeurde verhaal van het meisje dat een supermens moest worden.’ Maude is vier jaar als ze totaal afgezonderd opgroeit. Ze mag nooit het erf af. Haar moeder geeft haar les, ze zal nooit meer naar school gaan . Ze moet van alles kunnen doorstaan, om die ‘diep gezonken wereld’, het hoofd te kunnen bieden: uithongering, bovenmatige geestelijke en fysieke inspanning, verschillende instrumenten foutloos kunnen bespelen, kennis nemen en begrijpen van een grote verscheidenheid aan klassieke literatuur. Als ze niet aan die extreme eisen van haar verknipte vader en moeder voldoet wordt ze wreed gestraft. Hoe is haar vader zo geworden, hoe is het mogelijk dat hij eerst Maudes moeder indoctrineert en later zijn dochter, terwijl hij tegen haar zegt dat hij de enige is die ze kan vertrouwen en van haar houdt? Ik doe een greep uit de verschrikkelijke kwellingen die vooral haar vader haar laat ondergaan: Hij laat Maude uren lang opgesloten zitten in de kelder, waar ratten en andere beesten haar bespringen. Ze moet leren zwemmen en speciaal voor haar laat hij een zwembad maken: een ‘lange, smalle geul tussen betonnen muren. Het water is donker en ijskoud, de bodem kun je niet zien.’ Ze werd door haar moeder in het water gegooid, en pas toen ze bijna verdronk trok die haar naar boven, waarna ze er weer in werd gesmeten. ‘Mijn lichaam vocht om aan de verdrinkingsdood te ontsnappen, maar mijn geest kromp elke keer dat ik in het water werd gegooid een stukje verder ineen.’ Ze moet over de rand van een klif hangen met haar hoofd boven de leegte. Er staat schrikdraad om hun tuin. Ze moet het met haar twee handen vast pakken en loslaten als haar vader het zegt. Ze laat het te vlug los en moet het nu tien minuten lang vasthouden zonder een spier te vertrekken. Haar muziekleraar drukt zijn sigaret op haar been uit als ze een foutje maakt. Dieren troosten Maude en de boeken die ze ‘s nachts stiekem leest. Ze slaapt zes en een half uur, en werkt of studeert vijftien of zestien uur. ‘Elke dag van mijn leven is vastgelegd […], van maandagochtend tot zondagavond, zomer en winter, zonder enige uitzondering.’ Uiteindelijk ontsnapt Maude dankzij haar ongelooflijke geestkracht en haar ijzeren wil om te leven, ondanks de gruwelijke wandaden van haar ouders, die met geen pen te beschrijven zijn. Toch deed ze het.

Ellen de Jong  2017