Dueñas, María 2016

Het romantische levensgevoel van María Dueñas

De 47 jarige vermogende Mexicaanse zilvermijnexploitant Mauro Larrea ziet zijn carrière de mist ingaan. Hij zit diep in de schulden en verzucht tegen zijn vriend, tevens beheerder van zijn financiële belangen: ‘Ik ben geruïneerd, vriend.’ Mauro wil weg al laat hij een zoon en een dochter achter, die hem hard nodig hebben, daar hun moeder al jong is overleden. Maar Mauro’s besluit stond vast. Hij had geleerd ‘steeds een weg te vinden en door te gaan. […] Zes dagen per week. Elf uur per dag met brute kracht stenen verpulveren in het schemerduister van de hel had hem een veerkracht opgeleverd die hij nooit meer was kwijtgeraakt.’ María Dueñas voert de lezer in haar roman ‘Het geluk van een wijngaard’ mee op Mauro’s avontuurlijke reis. Uitgave Wereldbibliotheek. Vertaling Nadia Ramer. Dueñas debuteerde met de roman ‘Het geluid van de nacht’ dat een succes werd. Mauro vertrekt vanuit Mexico stad naar Havana om daar zijn geluk te beproeven samen met Santos Huesos, zijn trouwe hulp. Hij neemt zijn intrek in een pension en geeft tijdelijk een som geld in bewaring. Al snel raakt Mauro in de problemen als hem een aanbod gedaan wordt om mee te doen, aan wat later blijkt, een slavenhandel. Mauro ontspringt die dans maar het is bepaald niet de laatste, want we zijn op bladzijde 161 en pas op bladzijde 509 komt Mauro in rustig vaarwater. Dueñas laat Carola Gorostiza de Zayas en haar man Gustavo een belangrijke rol in Mauro’s leven spelen. Hij gaat op een zeker moment een weddenschap aan in de vorm van een biljart competitie. Mauro wint de wedstrijd, al was Zayas de beste biljarter van Havana, de exotische havenstad vol licht en kleur die Dueñas gloedvol beschrijft. Ze spelen nog een keer, nu verliest Mauro. Zayas biedt hem in het zuiden van Spanje een huis, een bodega en een wijngaard als inleg aan. Daar dient Mauro een bedrag van dertigduizend duros tegenover te stellen. Hoe Dueñas het een aantal pagina’s wendt of keert Mauro gaat naar de andere kant van de oceaan, naar Andalusië. Zijn plan is alles verkopen en ‘terug naar huis.’ Maar het loopt anders, er komt een prettige kink in de kabel. Hij ontmoet een ondernemende, zeer charmante vrouw: Sol Claydon. Zij heeft alles te maken met zowel het huis, de bodega en de wijngaard. Heel wat verwikkelingen, louche zaken en valstrikken volgen. Dueñas roept daarbij met verve een stoet personages van diverse kleur  in het leven, die allen hun zegje doen. Ze geeft bovendien blijk van een romantisch levensgevoel, dat zich vooral uit in het laatste deel van het boek, en ook melancholieke gevoelens zijn haar niet vreemd. Als Sol huilt ‘Om vervlogen tijden, die soms gelukkig en soms hartverscheurend waren geweest, al naargelang de jaren en de momenten. Ze huilde om degenen die er niet meer waren, om alles wat ze onderweg was kwijtgeraakt.’ We zijn dan op bladzijde 467 aangekomen terwijl er nog ruim dertig te gaan zijn. De titel voorspelt een gelukzalig einde maar dekt die de lading wel? Lees zelf maar.

Ellen de Jong  2016