Boogers, Alex 2016

‘Alleen met de goden’ van Alex Boogers: Gevecht met zwaard en pen

‘Alleen met de goden’ van Alex Boogers: Gevecht met zwaard en pen
Onder de rook van Rotterdam, in een achterstandswijk, woonde Aaron Bachman, negen jaar oud. Samen met zijn moeder Jo en vader Leen. Het is een troosteloze omgeving waarin hij opgroeit. Zijn moeder heeft hem nooit gewild. Ze is een boze vrouw die haar woede op Aaron richt. Ze slaat hem hard om haar agressie op hem bot te vieren. Beide ouders zijn zeer grof in de mond en maken Aarons jeugd erg moeilijk. Zijn vader die een transportbedrijf heeft, komt vaak dronken thuis en dan is er geen land met hem te bezeilen. Op een dag slaat hij op de drempel van hun huis een man in elkaar. Hij is dood en Leen belandt in de gevangenis. In ‘Alleen met de goden’, uitgave Podium, beschrijft Alex Boogers, die autobiografische elementen in zijn roman verwerkt, hoe Aaron na deze klap, zijn vader is nu een moordenaar, het thuis niet meer kan uithouden. Zijn moeder is voortaan helemaal niet meer te harden en vernedert hem stelselmatig. Ze wrijft hem keer op keer onder zijn neus ‘dat hij voor een dubbeltje geboren was’. En ze haat haar man en boort hem, moordenaar die hij is, de grond in, nu zij bovendien opgezadeld is met zijn schulden. Aaron slaapt haast niet meer en heeft last van nachtmerries, waarin afschuwelijke beelden opduiken. Hij schrijft ze op in schriftjes die hij onder zijn matras verbergt. Thuis is een hel voor hem. Hij was ‘een vloek voor zijn moeder waar ze geen raad mee wist.’ Aaron gaat de straat op met zijn vrienden en heeft ruwe seks met zijn buurmeisje Olivia. Hij heeft geen geld en zijn moeder ook niet. Hij krijgt een baantje in een dierenasiel en vindt troost bij Otis, een onhandelbare hond die Aaron echter weet te temmen, en hem begrijpt als geen ander. De hond redt hem als hij op straat in elkaar geslagen wordt. Het leven gaat door, Aaron belandt op de mavo. Zijn moeder blijft hem treiteren, de honden lusten er geen brood van. Op school kan hij alleen met muziekleraar Broere overweg, die hem boeken geeft. Aaron maakt intussen kennis met kickbokstrainer Art. Hij zegt dat Aaron kickbokser moet worden en wil hem wegwijs maken in die wereld. Ook zijn opa schrijft hem brieven waarin hij het over de Japanse samoerai heeft die hem leert met ‘zwaard en pen’ te vechten. Aaron krijgt succes als kickbokser  en wordt toegejuicht als kampioen, maar hij blijft eenzaam en angstig: ‘Ze zien het beest, maar niet de angst.’ Zelfs als hij Nadine ontmoet, de eerste vrouw die hem leert dat seks op zich, iets heel anders dan liefde is, weet hij zich er geen raad mee. En laat hij zich ook nog verleiden door een andere vrouw. Boogers neemt ons mee naar het louterende einde. Dat kon niet mooier. Wat een intens echt, en indringend, vol dramatiek en cynische humor, geschreven boek! Boogers verwoordde de gedachten en gevoelens van Aaron geniaal, evenals van de overige personages die stuk voor stuk een markante rol spelen in de roman. De woorden van Bruce Lee (beroemde oosterse vechtkunst-acteur): ‘Do not pray for an easy life, pray for the strenght to endure a difficult one’, die Boogers citeert voordat hij beschrijft hoe Aaron zich totaal overgaf aan het kickboksen, waarvan hij wist dat het een loodzware opgave zou worden als je wilde winnen, gelden zowel voor Boogers als auteur, als voor Aaron als personage in zijn roman.

Ellen de Jong 2016