Reisel, Wanda 2015

‘Liefde tussen 5 en 7’ van Wanda Reisel: een literaire aanwinst

Op de Facebook pagina komt journaliste Liza Wolf, al bladerend in het verleden, haar man Luc tegen. Ze is al vijftien jaar met hem getrouwd. Wat ze ziet gelooft ze niet. Luc houdt er een gezin op na. Hij heeft een Amerikaanse vrouw, Sally, en is de vader van een tweeling van vijftien jaar. Ze wonen in Boston, hij ging er elke maand een week heen om er, zoals hij zei, te werken! Liza kon het niet bevatten en vraagt zich af wat er met Luc en haar aan de hand was. Waren ze op elkaar uitgekeken, was hun seksleven niet goed genoeg, begrepen ze elkaar niet meer? En waarom heeft ze helemaal niets aan hem gemerkt en wie heeft ze dan gekend? In ‘Liefde tussen 5 en 7’, uitgave Atlas Contact, beschrijft Reisel de zoektocht die Liza Wolf - uitgerekend zij interviewt mensen die in ’t geniep dubbellevens leiden - moet maken om tot actie over te gaan. Liza heeft een sterke verbeelding, zo zijn haar overspelinterviews vaak niet waarheidsgetrouw en doet ze er een schepje bovenop in haar column Droom & Daad. Liza vlucht na haar ontdekking over het bedrog van Luc naar het aquarium van een dierentuin. Ze wil er tot rust komen en haar geheugen aftasten of er al eerder aanwijzingen waren voor Lucs verraad. Luc blijkt kinderen te hebben gekregen, terwijl Liza en hij al vijf jaar bij elkaar waren. Reisel: ‘Ik peilde zijn gezicht op dat filmpje, hoe hij naar haar en naar zijn dochters keek. Ik was zo verbluft dat ik moest lachen van ongeloof. Ik speelde die beelden nog eens af, pure zelfkwelling wist ik.’ En: ‘Waarom houdt hij een heel gezin voor mij verborgen? Bang om mij te verliezen, of ben ik voor hem alleen een gemakkelijke thuishaven? Door mij te verraden heeft hij zichzelf verlaagd. Maar we houden toch van elkaar? Ik begrijp het niet.’ Vragen en nog eens vragen die Liza zich stelt, zoekend naar antwoorden, terwijl ze naar de vissen in hun geruisloze wereld kijkt. Die antwoorden komen er niet, hoewel er beelden opduiken waar Liza Luc op een congres met een vrouw, en dat moet Sally zijn, hand in hand zag staan: ‘De hand van Sally pakt zijn hand vast. Ik heb het gezien. Ik heb er eenvoudigweg niets bij gedacht. Maar toch diep opgeslagen, stil weggemoffeld, komt het beeld me stukje bij beetje voor de geest.’ Als zij hem haar hals aanbiedt snuift hij haar parfum op, ‘zijn lippen naderen die verboden blanke zone met sproeten. Het is een ritueel dat ze al langer kennen en het gaat allemaal bliksemsnel.’ Liza zínt op wraak in de twee uur vóór Lucs thuiskomst, tussen 5 en 7. Reisel situeert de roman in die twee uur. Elk hoofdstuk begint met het duiden van de tijd. Gaat Liza echt wraak nemen en als ze dat doet, hoe? Maar ze vraagt zich ook af wat er zou gebeuren, ‘als ik Lucs bedrog als een panorama zou beschouwen dat zich, coulisse na coulisse, als nieuw land voor me ontvouwt? Waarom eigenlijk niet? Mijn leven bestaat toch al uit het onthullen van andermans verhalen.’ Om 19:05 zet Liza de wijn in de koeler: ‘Zoals al die jaren wanneer Luc terugkomt uit Boston en ik na die week altijd een beetje een nieuwe man heb.’ Wat zal Luc zeggen als hij haar weer ziet? Reisels rijke verbeelding neemt hoge sprongen evenals die van Liza in haar interviews: Ze laat die geraffineerd botsen met de realiteit . Geschreven in een krachtige, maar vloeiende taal mag ‘Liefde tussen 5 en 7’ een literaire aanwinst genoemd worden.

Ellen de Jong 2015