Montefiore, Santa 2014 (1)

‘Villa Magdalena’ van Santa Montefiore: Een verrukkelijk romantisch boek

Op een Italiaans landgoed ‘met stenen fonteinen, sierlijke parasoldennen en marmeren beelden[…]’ staat Villa Magdalena: ‘een sleutelbloemgeel palazzo.’ Een klein meisje, Floriana - ze is arm en ze draagt versleten kleren - klimt graag op de muur van de Villa om naar al het moois te kijken. Zij stelde zich graag voor ‘dat zij daar woonde, omringd door al die hemelse pracht […].’ Santa Montefiore, die al een aantal bestsellers als ‘Onder de ombu-boom’ en ‘De affaire’ op haar naam heeft staan, laat in haar roman ‘Villa Magdalena’ uitgave De Boekerij, vertaling Erica van Rijsewijk, Mireille Vroege, twee verhaallijnen bij elkaar komen. Het eerste speelt zich af in Toscane 1966. Floriana heeft een vader die steevast dronken is en een afwezige moeder en broertje. Als ze op een dag weer naar de Villa kijkt ziet ze een knappe jongen die ouder dan zij. Hij blijkt de zoon van de eigenaar van het huis te zijn en hij heet Dante. Samen met zijn hond leidt hij Floriana rond door de tuinen en dat is het begin van hun verbondenheid. Floriana wordt verliefd: ‘Ze wist dat het liefde was, omdat ze zich er zo hoog door opgetild voelde dat ze de wolken bijna kon raken. Ze wist zeker dat ze, als ze haar armen uitstrekte, helemaal los zou komen van de grond en zou vliegen als een vogel, over de zee heen, en zorgeloos op de wind zou opstijgen. O, kon ze maar vliegen; dan zou ze een nest bouwen in een van de parasoldennen in de tuinen van La Magdalena, en het voor altijd tot haar huis maken.’ De liefde komt gelukkig niet van één kant, ook Dante voelt zich tot Floriana aangetrokken. Maar hij gaat elders studeren en Floriana blijft eenzaam en verdrietig achter, niet wetend wanneer hij terug zal komen. Ze wacht vijf lange jaren op hem: ‘Wat er ook gebeurt, ik zal op je wachten.’ Als Dante haar weer terugziet, ze is inmiddels een knappe jonge vrouw geworden, valt hij als een blok voor haar. Ze wordt zwanger, het was Dantes bedoeling niet en als zijn kwaadwillende vader erachter komt steekt die er een stokje voor… Voor het zover is brengen ze samen heerlijke uren door: ‘Dante zette de auto op de top van het klif, met uitzicht over zee. De maan trok een baan zilverkleurig licht over het water. Hij zette de motor uit en zo bleven ze zitten, zwijgend naar al het moois voor hen kijkend. Een hele tijd zei geen van beiden iets, en hun zwijgen was net zo vertrouwd als de sterren en maan boven hen. ‘Zo zal het altijd blijven’, zei hij op een gegeven moment, en hij trok haar naar zich toe. ‘Als we oud zijn, zitten we hier ook, en dan praten we over onze kinderen. Wij worden oud samen.’ Het lot beslist echter anders. Het tweede verhaal, gesitueerd in Devon 2009, gaat over Marina Turner die samen met echtgenoot Grey, een hotel, Polanza, in Devon heeft. Ze is de stiefmoeder van Grey’s kinderen. De verhouding tussen dochter Clementine en Marina is slecht. En ook het hotel loopt niet goed, ze gaan bijna failliet. Marina huurt een kunstenaar in die de gasten moet leren schilderen: Rafa Santoro. Een knappe man die het hotel moet zien te redden van de ondergang.  Zijn komst zet echter een reeks ingrijpende gebeurtenissen in gang die zullen leiden naar een verrassende climax. De twee verhaallijnen vloeien dan naadloos in elkaar over. Het is bovenal een verrukkelijk romantisch boek met prachtige sfeer- en natuurbeschrijvingen. In haar Montefiores verhaal over hotel Polanza proeven we die typisch Engelse sfeer en in dat over Toscane genieten we van de weelderige tuinen en landhuizen. In haar dankwoord schrijft ze: ‘Alles wat ik schrijf komt voort uit de grote kookpot die alle ervaringen uit mijn leven omvat.’ Gelukkig is die rijkelijk gevuld!

Ellen de Jong  2014