Koelemeijer, Judith 2014

‘Hemelvaart’ van Judith Koelemeijer: Zoektocht naar een verloren vriendin

Judith Koelemeijer doet in ‘Hemelvaart’(op zoek naar een verloren vriendin), uitgave Atlas Contact, verslag van een vakantie op het zonnige Paros, één van de Griekse eilanden. Ze viert daar met vijf vriendinnen uitbundig feest. Het eindexamen was net achter de rug en de vrijheid van een leven zonder verplichtingen - althans tijdelijk – was één grote belofte. Ze kamperen en genieten volop van het strand, de zee en de liefde. Met een paar Griekse en Duitse jongens trekken ze naar hartenlust op. De laatste nacht verongelukt Annette. Ze is een aparte meid met een vrolijk karakter en ze wil uit deze laatste vakantiedag- en nacht alles halen wat er in zit. Judith heeft met Annette een speciale band en zij gaat samen met haar die laatste nacht op pad, ze willen dansen, drinken en flirten. Koelemeijer: ‘Ik weet niet of ik ooit zal begrijpen wat er die nacht is gebeurd. Hoe het zo onherroepelijk mis kon gaan. Eén ding weet ik wel. Mijn leven was anders verlopen als Annette er nog was geweest.’ En schrijft ze: ‘Ik wilde al lang over Annette schrijven. Zij is het verhaal van mijn jeugd, of beter gezegd: van het einde ervan. De avond van die veertiende augustus 1985 begon met hoop, en een opgewonden gevoel van verwachting. Onze laatste feestnacht moest hoe dan ook geweldig worden.’ Annette ‘schreef die laatste vakantiedag urenlang in een schriftje.’ Judith las haar aantekeningen en zocht ‘erin naar een vooruitwijzing, een teken.’ Meermalen schrijft ze dat ze niet naar huis wil, niet naar Holland, ze wil ‘oud worden, sterven en vooral LEVEN.’ Judith wordt gekweld door vragen als: ‘Waarom stierf ze op het allerlaatste moment, net voordat we naar huis zouden gaan? En dan ook nog op 15 augustus, de dag dat Maria in de hemel wordt opgenomen?’ Judith keert twee jaar na Annettes dood terug naar Paros, rusteloos als ze is. Intussen voert ze gesprekken met de ouders en broer van Annette en met de vroegere vriendinnen, waaruit vooral blijkt hoe hun herinneringen aan die nacht uiteen liepen. Vijfentwintig jaar later gaat Judith opnieuw naar Paros, ze wil precies weten wat er die noodlottige nacht gebeurde en welke rol de Duitse jongen die bij het ongeluk betrokken was speelde. ‘Ik wil de kale feiten achterhalen. Dossiers, rapporten, getuigenverklaringen. Of de opgedane kennis me ook wijzer zou maken, wist ik niet. Maar ik had het vreemde gevoel dat het belangrijk was onze laatste nacht op Paros tot in detail te kunnen reconstrueren. Ik denk dat ik hoopte daardoor ook iets te ontrafelen van het mysterie dat Annettes dood al die jaren voor me was gebleven’, aldus Koelemeijer. Het is een pijnlijke geschiedenis die Koelemeijer in het leven roept. Ze beschrijft die met veel gevoel voor intermenselijke relaties, in en sobere, heldere stijl. Het accent ligt op de vriendschap tussen Judith en Annette en wat de gevolgen zijn van haar dood, niet alleen voor Judith, maar ook voor de familie, vrienden en vriendinnen van haar. Het is Koelemeijers eerste autobiografische boek - eerder publiceerde ze de bestsellers ‘Het zwijgen van Maria Zachea’ en ‘Anna Boom’- en ze schreef het recht vanuit haar hart, zonder franje. Om die reden raakt én beklijft haar zoektocht naar een verloren vriendin.


Ellen de Jong       2014