Wagendorp, Bert 2014

‘Ventoux’ van Bert Wagendorp. De waarde van hechte vriendschap

Ruim dertig jaar geleden werd er een foto gemaakt, ‘op de camping van een klein plaatsje in de Provence, een dag voor Joost, Peter en ik de Mont Ventoux beklommen. Achterop staat: ‘Kamperen in Bédoin, juni 1982. V.l.n.r. David, Peter, Laura, Bart, Joost. André.’ ‘Op de achtergrond zie je een blauwe bungalowtent en een klein oranje trekkerstentje. Tegen een hek staat een racefiets. Het meisje draagt een rode bikini en witte teenslippers. Er speelt een verlegen lachje om haar lippen, alsof ze er niet helemaal gerust op is dat juist dit moment wordt vereeuwigd.’ Aldus auteur Bert Wagendorp in de proloog van zijn boek ‘Ventoux’, waarvan er al meer dan 100.000 zijn verkocht. Uitgave Atlas Contact. Bart Hoffman is de verteller. De zes hoofdpersonen groeiden met elkaar op in Zutphen en zaten op dezelfde school. Ze waren dikke vrienden. In de zomer van 1982 gaan ze met z’n allen kamperen in de Provence. Bart en Joost besluiten daar eerst de Galibier en vervolgens de Ventoux te beklimmen. Ze hebben er voor getraind. De ongeoefende en qua materiaal slecht uitgeruste Peter wil op het laatste moment mee. Hij verongelukt als hij plotseling als een razende afdaalt. Op 21 juni 1982. Een drama. Hoe kwam het dat niemand hem tegenhield? Na het ongeluk valt de vriendengroep uit elkaar. Bart was toen hij Laura voor het eerst zag ‘onmiddellijk bezeten van haar.’ Ook de anderen waren weg van haar, er werd ‘een dimensie aan de verhoudingen tussen ons vijven toegevoegd. Die van de jaloezie’, schrijft Wagendorp. En: ‘Er gebeurde iets met de loyaliteit tussen ons vijven, die was niet langer absoluut en er kwam wantrouwen voor in de plaats.’ Laura, die de muze was van Peter, een veelbelovende dichter, had een geheimzinnige band met hem dat wisten ze allemaal. Hoe hun verhouding in elkaar stak bleef een raadsel. Na het ongeluk vertrekt Laura spoorslags naar Italië. Geen van de vrienden hoort iets van haar. Tot ze laat weten dat ze in Avignon een theaterstuk regisseert en het fijn zou vinden hen allen daar te ontmoeten. Het lukt Bart zijn vrienden weer bij elkaar te krijgen en ze besluiten opnieuw, na dertig jaar, de Ventoux te beklimmen. Het treffende van Wagendorps roman is dat het fietsen niet de hoofdrol speelt. De eerste keer dat ze de berg beklommen was het wel belangrijk de top te halen, maar dertig jaar later - inmiddels door het leven getekend - fietsen ze in de eerste plaats om het verleden van zich af te schudden daarbij geholpen door Laura die de onderlinge verstandhouding tussen de mannen positief beïnvloedt. Toch komen er vragen: waarom Laura direct na het ongeluk plotseling verdween, en waarom ze het met Bart aanlegde, boven drijven. En dan is er ineens voor je het weet de onvoorziene climax. Wagendorps boek is ondermeer een ode aan de vriendschap en vooral die tussen mannen met hun smakelijke humor en openheid. Het mooie is dan ook dat hun vriendschap intact blijft, het weer beklimmen van de Ventoux draagt daartoe bij, hoe zeer hun levens daarvoor ook uiteen liepen. Het wielrennen op zich komt ook uitgebreid aan de orde, maar is het meer het decor waartegen het verhaal met thema’s als liefde, vriendschap, schuld - prachtig - reliëf krijgt. Al met al een, in een vlotte schrijfstijl geschreven boek dat de lezers wellicht aanzet tot wielrennen, maar vooral de waarde laat inzien van hechte vriendschap, of die voor het leven is kunnen we slechts gissen.

Ellen de Jong    2014