Hitchman, Beatrice 2013

Schokkende taferelen in 'Dubbelrol'

‘Dubbelrol’ is de debuutroman van Beatrice Hitchman. Uitgave Artemis & co, vertaling Anna Livestro. Het verhaal draait om een Franse stomme film uit 1914, Petite Morte, die nooit vertoond werd vanwege een grote brand in de Parijse Pathé-werkplaats, die het oorspronkelijke filmmateriaal vernietigde. In 1967 wordt de film teruggevonden, maar filmrestaurateurs ontdekten dat er een stuk film ontbrak: namelijk een belangrijke scène met hoofdrolspeelster Adèle Roux, een actrice die betrokken raakte bij een moordzaak. De jonge Adèle wil graag een rol bij de film, in Parijs hoopt ze haar droom te verwezenlijken. Na veel negatieve reacties op haar brieven die ze naar diverse filmstudio’s stuurde vindt ze een baantje als kostuummaakster bij de Pathé-werkplaats, nadat ze auditie had gedaan voor Fee Verte en afgewezen werd door Monsieur André Durrand, een beroemd filmregisseur. André huurt haar wel in als verzorgster van zijn vrouw Terpsichore, een filmactrice, eveneens beroemd. Haar echte naam is Luce. Adèle maakt haar entree in het grote huis, met een staf aan personeel. Het ligt even buiten Parijs. Ze krijgt een eigen kamer waar André die voor jonge meisjes valt, haar avond na avond te pakken neemt. Adèle ondergaat deze seksuele intimidatie omdat ze hoopt een rol te krijgen in één van zijn films. Ondertussen assisteert ze Luce, een grillige mysterieuze vrouw. Ze is beeldschoon en ze is net als André niet vies van jonge meisjes. Ze palmt Adèle in en er ontstaat een intense verhouding met erotische, beeldende scènes. Adèle verafgoodt Luce en zij Adèle, lijkt het. Intussen belicht Hitchman André’s beladen verleden: hij is als adoptiekind door zijn valse adoptiemoeder Caroline al jong ingewijd in de liefde en dat heeft verstrekkende gevolgen. André en Luce (die een doodgeboren kind kregen, een afschuwelijk drama wat ze met zich meedragen, temeer daar Luce bang was dat ze niet van het kind zou kunnen houden), spelen een vals spel met Adèle en anderen en worden daar uiteindelijk zelf de dupe van. Hitchman laat nog een aantal personages in haar boek een rol spelen om het uiteindelijke raadsel van ‘Dubbelrol’ op te lossen. Belangrijk is de bijdrage van journaliste Juliette Blanc die Adèles levensverhaal vertolkt (die nu oud is en nog steeds in Parijs woont) met als hoofdmotief hoe ze haar ‘kleine dood’ stierf. En Adèles zusje Camille die sprekend op haar lijkt. Behalve Hitchmans fabuleuze enscenering, met schokkende taferelen, geeft ze ook een realistisch beeld van de Belle Epoque Parijse samenleving met al haar snobisme en achterklap. Maar wat vooral bij blijft is de geheimzinnige driehoeksverhouding tussen André, Adèle en Luce, die zich afspeelt in het afgelegen huis in het Bois du Bologne, en die uiteindelijk tot hun ondergang leidt. Èn het complex en geraffineerd in elkaar gezette slot waaruit blijkt hoe de levens van Hitchmans figuren, die ze met veel gevoel voor intrige bedacht, met elkaar vervlochten zijn; waarbij de film wel regelmatig teruggespoeld moet worden om het te kunnen ontwarren. Maar dan krijg je ook waar voor je geld.

Ellen de Jong