Avallone, Sylvia 2012

‘Staal’: briljante roman van Silvia Avallone

Anna en Francesca, dertien jaar oud, bijna veertien. De donkere en de blonde. Ze wonen in Piombino, een klein industriestadje aan de Italiaanse kust. De gewone man verdient zijn brood in de plaatselijke staalfabrieken. ‘Wat betekent het om op te groeien in een complex van vier huurkazernes waarvan het stukken balkon asbest regent, op een binnenplaats waar de kinderen spelen te midden van dealende jongelui en stinkende bejaarden? Wat voor wereldbeeld krijg je op een plek waar het normaal is om niet op vakantie te gaan, niet naar de bioscoop te gaan, niets van de wereld te weten, geen kranten door te bladeren, geen boeken te lezen, en zo is het wel best?’ Om dit thema draait het onder meer in ‘Staal’ van de Italiaanse schrijfster Silvia Avallone die met deze roman bekroond werd met de Premio Campiello Opera Prima. Uitgave De Bezige Bij, vertaling Manon Smits. Francesca’s vader is een slechte vader die zijn dochters lichaam begluurt en haar mishandelt. Haar moeder is al jaren uitgeblust. Ze is enig kind. Anna’s vader is gokverslaafd en houdt zich met allerlei louche zaken bezig. Ook haar moeder is tot op de draad versleten. Anna’s broer Alessio werkt in de staalfabriek, hij is aan de drugs en de drank en niet veel beter dan zijn vader. Samen met zijn vriend Cristiano doet hij dingen die het daglicht niet verdragen. Alleen zijn grote liefde voor de knappe Elena is oprecht maar eindigt dramatisch…De twee meisjes zijn onafscheidelijk en lijken dat in het begin van de roman te blijven. Maar er komt een kink in de kabel. Anna heeft dromen, ze wil de wereld veroveren, rechter of advocaat worden, maar Francesca houdt niet van deze wereld, ze houdt alleen van Anna. Anna slaat haar vleugels uit en ontmoet Mattia, een vriend van haar broer. Ze wordt heftig verliefd, een dierlijk soort liefde die geen stand houdt. Hoewel Anna met Francesca heeft gebroken en Francesca uit wraak met de onooglijke Lisa in zee gaat, blijkt ze toch een wezenlijke rol te spelen in Anna’s leven. Ze wil, daar ze Mattia spuugzat is, Francesca terug: ‘Ze was woedend en wanhopig. Ze wilde  Francesca terug. Ze had lang genoeg gedaan alsof. Nu ging ze naar huis en daar zou ze op de binnenplaats op haar wachten, op het bankje met de teksten waar nog steeds in blokletters stond: ANNA EN FRANCESCA FOREVER TOGETHER. Zo zou haar eens en voor altijd voor het blok zetten.’
En dan komt het ultieme moment dat ze elkaar weer zien: ‘Het gebeurde in een flits. Francesca had het idee dat Anna op een gegeven moment had geglimlacht toen ze haar herkende. Dus zwaaide ze. Haar arm omhoog doen en zwaaien: het kwam spontaan in haar op. En toen gebeurde het dat Anna met hetzelfde gebaar antwoordde. Het gebeurde op dat tijdstip, zomaar, vanuit het niets.’ Gelukkig loopt deze liefde goed af, de overige personages zijn niet gelukkig en bakken niets van hun leven. In tegenstelling tot Avallone die er alles van bakt: met de kracht van metaal giet ze de levens van de twee meisjes en de hen omringende figuren in een briljante en scherpzinnig geconstrueerde vorm.

Ellen de Jong

ISBN 9 789023485227