Veerman, Sylvia

Legaal verminkt

Slachtoffer van de beauty-industrie werd Sylvia Veerman-van Wagensveld. In haar boek 'Legaal verminkt', Van Ierland Uitgeverij, doet Veerman uitgebreid verslag van haar ellendige bevindingen in een privé-kliniek in de buurt van Doetichem. Ze had al jaren last van aangezichtspijn en wilde daar wel eens van af, evenals van haar diepe frons in haar voorhoofd die haar zo'n boze uitstraling gaf, terwijl ze meestal gewoon vrolijk was.
Ze kreeg botox toegediend en voelde zich geweldig. Na een paar maanden voelde ze de spanning in haar voorhoofd terugkeren. Ze kreeg toen een permanente rimpelvuller, Dermalive, ingespoten. En nog eens botox. Veerman schrijft: 'Je ligt al in de stoel en wilt gewoon die injectie. Nu kan ik mensen alleen maar waarschuwen voor dit soort situaties: Laat je nooit overdonderen!' Na een tijd begon er een enorme bult te groeien tussen haar wenkbrauwen en ook de rest van haar gezicht zat vol zwellingen. Volgens de arts een allergische reactie, hij kon dat gemakkelijk verhelpen met een ontstekingsremmend middel. De klachten werden echter steeds erger, het werd een weg vol ellende en verdriet. Tot overmaat van ramp bleek de arts fysiotherapeut te zijn. 'Ik heb me laten misleiden door de witte doktersjas en de goed uitziende kliniek', schrijft Veerman. 'Eigen schuld, dikke bult.' Ze ging de deur niet meer uit, ontweek spiegels en wilde vaak uit het leven stappen. Uiteindelijk kwam ze bij een goede plastisch chirurg terecht. Na een reeks hersteloperaties ging Veerman er weer toonbaar uitzien, maar ze zal altijd onder behandeling moeten blijven. 'Mijn eigen gezicht krijg ik nooit meer terug. Elke ochtend ben ik minstens een uur bezig om de littekens te vullen en vlekken weg te werken.'
Gelukkig erkende de kliniek na een juridische strijd van bijna drie jaar dat die aansprakelijk is voor de schade die Veerman heeft opgelopen. Tot slot noteert Veerman: 'Ooit was ik een doodgewone vrouw, die domweg gelukkig was in Doetichem. Een vurige wens om een beetje mooier te worden en wat minder hoofdpijn te hebben, bracht me jaren vol ellende. Via dit boek toon ik mijn nieuwe gezicht aan de wereld. Ik ben nu een geharde vrouw, die hoopt ooit weer een beetje gewoon te kunnen zijn. '

Ellen de Jong