Jonkman, Lydia - 2009

Lydia Jonkman exposeert in Coffee Corazon in Amersfoort

'Steeds meer naar de kern'


De interesse voor tekenen, schilderen, dichten en illustreren had Lydia al heel jong. Het lag voor de hand dat ze een creatieve opleiding ging volgen en dat werd de AKI in Enschede die ze in 1997 afrondde. Daarna haalde ze haar onderwijs bevoegdheid en ging vervolgens naar Italië en ontwikkelt haar schildertechnieken in Genua en Trento waar ze een aantal jaren woonde en werkte. Lydia en ik zitten in Coffee Corazon. Om ons heen haar acrylschilderijen: fiatjes,vespa's, koeien, een tuk tuk, een parelvisser en nog veel meer moois dat later in ons gesprek aan de orde komt. Figuratief en vol kleur. Lydia vertelt dat ze haar 'eerste schilderijen met olieverf schilderde en dat ze - erg doorwerkt qua verfstructuur, opbouw en compositie - toen veel drukker waren. Wat ik schilderde? Landschappen, doorkijkjes, ook de fiatjes, de vespa's en dingen uit het goede leven als kopjes koffie en croissantjes. Nu zijn mijn beelden meer vereenvoudigd.'
Is Lydia door de mediterane kleuren beïnvloed? 'Daar heb ik zelf lang over gedubd. Heb ik me dit aangeleerd of zit het kleurensysteem in me? Als je al een tijd schildert herken je bepaalde patronen, over mijn kleurenpalet hoef ik in principe helemaal niet na te denken. Ik doe gewoon en dan klopt het ook. Ik ben, nog steeds, aan het experimenteren met mijn kleurencirkel. Daarbij vraag ik me af wat er gebeurt als je de kleuren die zichtbaar zijn voor ons, de zichtbare werkelijkheid dus, omdraait. Dan krijg je een soort negatief kleurenpalet en dat ben ik nu aan 't onderzoeken. Dat is wat ik aan 't ontwikkelen ben: kleur en het loslaten van bepaalde onderwerpen die terugkomen in je beeld: dat het een helder en open vlak blijft. Ik moet erg mijn best doen om het niet te vol te maken. Het blijft figuratief en verhalend maar ik probeer steeds meer naar de kern te komen. En dat houdt in dat ik nadrukkelijk blijf nadenken over: waar ben ik mee bezig met mijn beeld, met mijn compositie, en wat wil ik met dit doek. Het gaat me om het vereenvoudigen van beeld, lijnen, en versterking van kleur en licht en niet alleen om leuke dingen te schilderen, ja, natuurlijk doe ik dat en dat heeft ook echt m'n hart, maar ik ben erg bezig met het schilderen op zich.'


Ontmoeting

Naast me aan de muur hangt een schilderij dat Lydia 'De parelvisser' noemde. Het treft me in eerste instantie maar later nog meer als Lydia uitlegt: 'De visser heeft een kreeftje of kwal aan de lijn, in ieder geval een zeediertje dat uit het water komt en dat is de humor. Je kan niet goed zien wat het eigenlijk is behalve dat het uit de zee komt. En wat doet die meneer op de boot, hij is inderdaad aan 't vissen. De ronde balletjes die her en der om hem heen zweven zijn de parels. Ze staan symbool voor - ik geloof in het bestaan van God en Jezus - de kudde van Jezus, hij roept de mensen op. Maar er is nog een uitleg, namelijk: dat we kostbare parels hier op aarde hebben. Het is eigenlijk een vrolijk, vereenvoudigd en verstild beeld, waarin ik dat speciale heb willen leggen. Maar er is ook humor en diepte, want kijk: daar boven zit een libelle en daar nog een, en als je naar die boot kijkt die voorbijvaart, als je op een afstand gaat staan zit er ook wel degelijk diepte in. Ik heb er bewust geen schaduw in gezet, geen dieptelijn. Ik verdeel altijd alles in vlakken en die vlakken worden met kleur bewerkt en daar overheen komt het beeld dat ik in mijn hoofd had. Dat trouwens verandert als je aan 't schilderen bent.'
Hoe langer ik kijk des te meer ontdek ik. Het aas in een emmer, witte lelies en andere bloemen rondom het schip van de aandachtige visser. En het bootje dat voorbij glijdt op de roerloze zee. Ships that pass in the night. De visser vist met de parels om hem heen. Mensen komen en gaan voorbij.
Lydia kijkt me stralend aan: 'Wat mooi, die gedachte neem ik mee, zet 'r op mijn site.
We gaan het nu over Lydia's thema's hebben: koeien, het mediterane en de vespa's en fiatjes. Coffee Corazon hangt er vol mee. Het is een vrolijke en speelse expositie. Lydia zelf is ook vrolijk, maar ze heeft tevens diepgang. Dat blijkt onder meer uit haar schilderij: 'Incontro speciale' (Een speciale ontmoeting). Het laat een man en een vrouw zien, ze staan dicht bij elkaar, hun gezichten zijn vaag gehouden, uit hun houding maak je op dat ze iets intiems hebben, samen.
Ik vond het bijzonder Lydia te ontmoeten.

Ellen de Jong


Lydia geeft workshops, verhuurt haar kunst en verkoopt haar reproducties op canvas voor minder draagkrachtigen.

Coffee Corazon, t/m 10 januari 2010
Krommestraat 18 Amersfoort
www.lydiajonkman.nl
info 06 12 02 60 30