Bijman, Ruud 2017

“Het komt allemaal van binnen uit”

Ruud Bijman (1959), gepassioneerd beeldend schilder, zoals hij zichzelf noemt,  woont in Baarn en is van origine tekenaar-illustrator. Hij heeft jarenlang getekend in opdracht. In de jaren ’90 is hij kunstzinnige markertekeningen gaan maken en schilderde hij ook af en toe. Ruud bewondert het werk van onder meer Salvador Dali en Jeroen Bosch.
 
Hoe karakteriseert Ruud zijn werk? Surrealistisch? “Mijn werk komt in de buurt van het surrealisme. Drie mensen hebben onafhankelijk van elkaar tegen mij gezegd: De moderne Jeroen Bosch. Ik vind die omschrijving wel raak, maar ik ga me natuurlijk niet meten met hem.”

Dertig lege doeken

Ruud tekende al jong, zijn vader ging het slagersvak in, maar kon goed tekenen. Ruud: “Wellicht heb ik het van hem in mijn genen meegekregen. Ik ben zoals elk kind begonnen met tekenen, maar er nooit meer mee gestopt. Ik maakte af en toe wel eens een schilderijtje, maar dat had niet veel om ’t lijf. In 2012 kwam een vriend van mij, die standbouwer is,  aanzetten met dertig doeken. Die hadden dienst gedaan op een wand van een stand, en na afbraak van de stand zouden ze weggegooid worden. Hij dacht: ik weet er wel iemand ervoor. Toen zag ik die dertig lege doeken en ik kon losgaan!  
Ik kon me erop uitleven, ik zag in een keer zoveel vrijheid.” Ruud liet me het eerste doek van de reeks zien dat hij beschilderde. Hij noemde het ‘Play’, als begin van de serie, waarmee hij kon spelen! “Titels geef ik in het Engels, Nederlands en Duits, ze komen vanzelf aanwaaien.”
Werkwijze

Hoe gaat Ruud tewerk, heeft hij een plan? “Negen van de tien keer laat ik het gewoon gebeuren, het komt allemaal van binnen uit.”
Naast me op de grond staat een schilderij waarop een vrolijke gestalte is te zien, hij lijkt op een smilende robot. Ruud zette hem treffend met een paar lijnen neer. Hij had nog geen titel maar hij dacht aan ‘Joker’. Aan de muren zijn talloze schilderijen te zien met onder meer grillige dier- en mensfiguren, met elkaar verstrengeld, in combinatie met abstracties, die samen één originele, surrealistische, compositie vormen. Ruud: “Ik weet niet waar het allemaal vandaan komt, het is een onbewust proces, ik begin ergens en ik zie dan wel waar het naartoe gaat.” Wel weet hij wat zijn thema’s zijn: “Vergankelijkheid, de dood, en alles wat daarmee te maken heeft.” Ruud is autodidact en hij is sinds 1988 freelance tekenaar en tekent in opdracht. “Ik schilder en ik teken, that’s it.”

Buiten de realiteit

Ruud weet precies wat hij wil, ik bespeur geen twijfels en hij heeft weinig woorden nodig om uit te leggen hoe het bij hem werkt. Dat doet me goed, ik zeg het hem en hij lacht.

Waarom, vraag ik hem, zijn onder meer Dali en Bosch je voorbeelden? “Ze schilderen buiten de realiteit. Ik wil geen vaas met bloemen schilderen, want een vaas met bloemen ís een vaas met bloemen en dat is al zo vaak weergegeven.”

Ruud, die laag over laag schildert, houdt van bruintinten, maar gebruikt ook meer kleuren. Een doek met veel geel valt op. De kleur van de hoop. “Misschien ook de kleur van de rust”, reageert Ruud. Ik zie jou niet als een rustig persoon als ik het zo mag zeggen. Grinnikt: “Klopt.”
 

Ellen de Jong 2017
    
www.ruudbijman.nl