De Coninck, Magdalena

Expositie schilderijen in Hilton Royal Parc Soestduinen “Ik koos voor het uitbeelden ervan zoals ze zich in mij reflecteren”



Beeldend
kunstenaar Magdalena de Coninck heeft een voorliefde voor schilderen en
gedichten schrijven. Ze schildert experimenteel en beschouwend en haar stijl
zou je abstract lyrisch en abstract beschouwend kunnen noemen. Er was een non
op haar school toen ze zo’n jaar of vijf, zes was, die heel goed schilderde en
die “mij steeds bij zich riep om te kijken en zij vond dat ik mooi tekende. Ze
zei tegen mijn ouders dat ik later moest gaan schilderen. Maar daar kwam niets
van in, ik moest studies gaan doen die ergens toe leidden zodat je je kost kon
verdienen. Dat heb ik ook gedaan. Van schilderen kwam toen nog niets wel van
schrijven. Toch bleef het me altijd bezighouden en het frustreerde me dat het
er niet van kwam. Pas ruim na mijn vijftigste jaar begon ik alsnog te
schilderen. Ik vond en vind schrijven heel leuk maar ik wilde een en ander
zonder woorden duidelijk maken. Ik begon met landschappen en ik wilde veel
reizen want daar had ik te weinig kans voor gehad en ik had steeds landschappen
om me en soms zelfs dóór m’n lijf heen. Ik wandelde dan in een soort woestijn
en in verschillende andere landschappen en die ging ik dan schilderen. Dat
waren geen plekken waar ik geweest was maar wel in mijn verbeelding. Ik koos
voor het uitbeelden ervan zoals ze zich in mij reflecteren, hoe dan ook.”
Magdalena maakt ook portretten, ze bekijkt een fotootje en legt het direct
daarna weg: “Ik ga dat  portret
schilderen en het hangt van de persoon af of ik het erg expressionistisch ga
maken of het aan ga zitten dikken bij het karikaturale af. Het wonderlijke is
dat mensen die persoon toch direct herkennen.” Ze koos voor haar expositie in
het Hilton voor schilderijen die met elkaar in harmonie zijn, ze groepeerde ze
per verdieping, en dat zijn er drie, en lette daarbij ook op de afmetingen. Ze
geeft de mooiste titels: “Ik heb er zo’n plezier in om ze te verzinnen, ze
ontstaan al schilderend. Als ik de titel tegen het eind van mijn werk heb
gevonden weet ik dat het bijna af is.” Magdalena is nu ongeveer tien jaar bezig
en ze gaat, zegt ze: “steeds meer abstraheren, maar er zitten nog zeker
herkenbare zaken in, altijd iets van natuur of iets organisch van een
ontwikkelingsproces. Maar wel in een abstractere context neergezet.” Ze maakt
ook wel eens een schilderij naar aanleiding van een gebeurtenis: “Tegen het
einde van het jaar zie je op televisie vaak jaaroverzichten daar wordt je mee
doodgegooid en vaak zo negatief dat ik niet kon laten een schilderij met de
titel ‘Jaaroverzicht’ in het leven te roepen.” Ik zie het later, geschilderd
met veel bloedspatten en mannetjes die naar beneden donderen. In 2009 gaf ze een
kunstboek uit ‘Zweefpauze in de lucht’, met schilderijen en gedichten. Nu laat
ze een boek in wording zien dat tegen het einde van het jaar uitkomt: ‘Het is
maar wat je ziet.’ Ook weer schilderijen met gedichten in vrije versvorm. Niet
bij elk schilderij heeft Magdalena een gedicht: “Dat zou me te kunstmatig
worden, het moet er in zitten.” Wel vertelt ze me wat er in een bepaalde
compositie te ontdekken valt en dat is een heel (boeiend) verhaal. Ik val voor
haar felle kleuren als rood, indigo blauw en citroengeel, voor haar grijze en
witte tinten èn voor haar fantasierijke composities. Of het nu - ik doe een
greep uit haar rijke oeuvre - ‘Diepe gelaagdheden’, ‘Impact’, ‘Looking for
peace’, ‘Toscane’ , ‘Verlaten en gevonden’, ‘Stay with me’ of ‘The sky is not
the limit’ betreft: elk werk heeft een spannende gelaagdheid en straalt een
grote dosis gedrevenheid uit. Voor Magdalena is The sky zeker niet de limit.



 



Ellen
de Jong



Tot 8 april 2013



Van
Weerden Poelmanweg 4-6



Soestduinen



www.deconinck.exto.nl



e-mail:
deconinck.magdalena@gmail.com



T
el.
035 - 5885225