Vis, Elaine

Interview 2009


Elaine Vis verbeeldt thema Kunstvaarroute


Het thema voor de Kunstvaarroute 2009 in Amersfoort is 'De schoonheid van het verschil'. Taal- en beeldkunstenaars doen in koppels mee. Een van de deelnemers is Elaine Vis.
Zij had in 't begin haar twijfels over het samenwerkingsverband tussen dichters en beeldend kunstenaars, ,,omdat ik niet echt geloof in samenwerken, daar je natuurlijk je eigen taal hebt. Ik geloof wel in elkaar inspireren. Maar na een eerste, hartverwarmende, vergadering met de organisatie, dacht ik: ik ga ervoor. De Iranese dichter Massoud Memar werd aan mij gekoppeld. Hij had zoveel verhalen over de oorlog, hij zat er vol mee."

Ellen de Jong

,,Als thema hadden wij 'De schoonheid van het verschil' meegekregen en ik vroeg me af wat ik met al die oorlogsverhalen aan moest, want hij kon eigenlijk nergens anders meer over praten. Toch was het interessant want hij vertelde ook over de dagelijkse dingen daar tijdens die Iran-Irak oorlog. Op een gegeven moment kwam hij met een papiertje met een beeld wat ik dan moest uitvoeren. Maar ik wilde mijn eigen ding doen en ik ging nadenken over de vraag: wat betekent oorlog voor mij en de angst die ermee gepaard gaat. De plek waar ik mijn werk mocht laten zien vind ik de mooiste plek in Amersfoort. Ik wist gewoon niet wat ik zag (Elaine komt uit Utrecht). En het is ook de plek waar Van Oldenbarnevelt geboren en getogen is en dat historische aspect vind ik eveneens boeiend. Ik besloot een beeld te maken waarin al dat ongewisse samengevoegd werd. Mijn beelden zijn altijd gelaagd, geen eenduidig plaatje bij een stelling, en ze kunnen op verschillende manieren 'gelezen' worden. Ik kwam toen op het idee om een groep mensen op het water te zetten, waarbij ik ook aan Jezus moest denken die over het water wandelde. Vervolgens ontregelde ik die mooie omgeving door die mensen bivakmutsen op te zetten en donker te kleden. Ze hebben een vleesachtige materie in hun handen, vlees staat ook wel voor lijden, en daarbij kwamen vragen op van wie zijn nu de daders en wie zijn degenen die het overkomen is. Je weet het niet, maar er gebeurt daar wel wat op dat water."
Tweeëntwintig kleine mensjes, van was gemaakt, staan met hun laarsjes aan, op dat water onder een treurbeuk. Langs de Zuidsingel, daar waar de Kortegracht erin stroomt. Je schrikt van hun donkerte en de lappen roodgekleurd vlees die ze in hun handen houden. Wie is dader en wie slachtoffer. Die schoonheid van het verschil, dat contrast van Elaines beelden die vragen oproepen en de prachtige, vredige plek waar het water zachtjes golft en de wind door de bomen ruist, heeft zij met veel gevoel, waargemaakt. Elaine maakte een constructie - met een holle pijp over een buis - waarbij de beelden gaan drijven als het water hoger komt en weer zakken als het laag is en niet van hun plek komen. Ze hoopt dat haar figuren door de maanden heen opgenomen worden in het groeisel, de mosjes en de spinnenwebben, zodat ze deel worden van hun omgeving.

t/m 31/10
www.elainevis.nl
www.kunstvaarroute.nl