Verbrugge, Annelies

Interview in 2009

Annelies Verbrugge exposeert tijdens de Kunstkijkroute bij Galerie het Huis van Ted de Keijzer in Amersfoort


Naast haar werk als Art Director voor film en televisie is Annelies enkele jaren geleden begonnen met het ontwerpen en vervaardigen van modeaccessoires. Inmiddels is de serie uitgegroeid tot een imposante collectie en werd het tijd voor een webwinkel. Alle producten op de website www.studiopam.nl zijn met de hand gemaakt en daardoor uniek.
Ik ontmoet Annelies in een café in Amersfoort. Ze heeft een grote tas vol mutsen, sjaals, en handschoenen die ze op de tafel voor ons uitstalt. Haar verzameling telt bovendien corsages, babyslofjes en in de toekomst is Annelies van plan leren laptopsleeves en allerlei soorten hoesjes voor apparaten als telefoons te fabriceren.
Al heeft Annelies haar kunstzinnigheid van huis uit meegekregen, haar liefde voor het ontwerpen van modeaccessoires ontstond toen zij op zoek ging naar een muts. 'Ik ging winkel in, winkel uit en vond niets. Ik kocht daarna wol en ging ermee aan de slag. Na heel wat geëxperimenteer kwam er een leuk model uit. En van het een kwam het ander.'
In 2002 rondde Annelies de Filmacademie af. 'Ik koos voor de vormgeving van film en houd me daar nog steeds mee bezig. Daarnaast maak ik nu mijn modeaccessoires. In de toekomst wil ik bij voorkeur alleen ontwerpen en anderen laten uitvoeren. Ik houd ik me het liefst bezig met het creatieve proces. Mijn hand zit daarin, daarom is elk werkstuk uniek.'
Waar komt Annelies' inspiratie vandaan? Heeft ze iets met een bepaald modebeeld? Annelies: 'Ik volg niet zomaar het massa modebeeld. Natuurlijk valt me wel op dat veel mensen voor bijvoorbeeld dezelfde laarzen kiezen, maar ik heb meer affiniteit met iets unieks. Om op je vraag terug te komen: Ik ben begonnen met de mutsjes en later kwamen daar de tassen bij. Ik heb een beetje een zwak voor de jaren '30, '40, '50. In een tv serie 'House of Elliot' dragen vrouwen asymmetrische hoedjes en als mensen dan een mutsje bij me passen zeggen ze: wat leuk, ik heb net die serie gezien en daar lijkt het een beetje op. Door accessoires uit die tijd word ik absoluut geïnspireerd, vooral door die asymmetrie en elegantie. Afgezien daarvan moet het wel draagbaar zijn.'
Annelies heeft voorkeur voor natuurlijke materialen als leer en wol. Al die tijd liggen haar producten op de tafel te pronken. Ik popel om ze aan te raken en het erover te hebben. Het moment daarvoor is nu aangebroken:
Ik richt me op een zwart-witte sjaal en een bijpassend mutsje. De boucléwol voelt zacht aan en ik kan niet laten het mutsje, geïnspireerd op designs uit de jaren '50, op te zetten. Een model uit de jaren '50! Annelies vindt dat het me goed staat. De asymmetrische vorm ervan is speels evenals van haar andere mutsen in kleuren als lila en oranje. Zelf zet Annelies nu een oranje hoedje op, met een klein lila roosje dat ze vernuftig aan de voorkant bevestigde. Een echte blikvanger. Haar donker krullend haar komt er vrolijk onderuit. Ze doet me denken aan de zwierige modellen à la Coco Chanel.
Haar oudtantes hadden een hoedenwinkel in Rotterdam, 'Maison'Denise': 'Het zit dus ook in de genen dat ik met dit soort dingen bezig ben.'
Daarna trekt Annelies een wollen handschoen aan, in zwart-wit. Het is meer een verlengde polsband die de vingers voor 't grootste gedeelte vrijlaat. Handig voor op de fiets.Tot slot pakt Annelies een leren tas die je aan twee kanten, lila of zwart, kan dragen. Zonder metalen gesp of ander fournituur, want daar heeft ze voor dit ontwerp juist niet voor gekozen. Annelies pakt de tas op en demonstreert die met verve: 'Kijk, zo kan je 'm binnenste buiten vouwen en zo kan je 'm met of zonder band gebruiken. Ze laat in een handomdraai zien hoe dat werkt, ze tovert in een paar seconden een heel andere tas. 'Je kunt er als het ware mee spelen en dat vind ik erg belangrijk.'

Ellen de Jong

15 november van 14.00 - 17.00 uur
Heiligenbergerweg 71
Amersfoort
www.studiopam.nl
www.de-keijzer.nl