Nieuwburg, Alexandra van, 2009


Je moet het laten stromen



Alexandra heeft een atelier in Baarn en Hilversum. Ze houdt zich (intens) bezig met vilten en maakt vloer - en wandkleden en sjaals c.q. doeken in de mooiste kleuren. Sinds kort maakt ze kragen voor op een jas bijvoorbeeld. Ik zoek haar op in Hilversum. In de gang hangen al werkstukken van haar en later in haar atelier zie ik een bonte verzameling van dat wat haar hand vond en dat is heel wat. Hoe kwam ze op vilt? 'Ik kom uit een creatieve familie en bij mij zat het tekenen er al jong in. Ook met aquarel en pastel werkte ik graag. Bij pastel vond ik het zo fijn dat je met dat poeder in het papier kon boetseren, dus lekker met je handen bezig zijn, terwijl ik kleien helemaal niets vind. Een paar jaar geleden kwam ik op Tessel en zag in een winkeltje een aparte sjaal die ik nog nooit gezien had. De verkoopster zei: die is van vilt. Ze ging me dat hele proces van vilten uitleggen en toen was ik direct compleet verkocht. Ik houd ook veel van sprekende kleuren, daar wordt ik altijd levendig en blij van.'
Alexandra heeft geen lievelingskleur, als ze in een fase zit waarin ze veel met blauw werkt, krijgt ze daar op een gegeven moment zo genoeg van dat ze daarna voor een andere, dan wel complementaire, kleur kiest. 'Kleur heeft ook invloed op je systeem, zowel op je fysiek als op je emoties.'
Alexandra had, toen ze wilde beginnen met vilten 'geen cent te makken maar mijn moeder vond het zo leuk dat ik er zo enthousiast over was, dat ze me geld leende. Ik kocht er wol en stoffen voor en ging ermee aan de slag. Ik gebruikte de stof in feite als mijn schildersdoek en de wol was mijn verf. Zo ben ik gestart. In het begin met sjaals. Als een soort kleurimpressies breng ik mijn wol op de stof. Hoe dat allemaal in z'n werk gaat staat op mijn website: www.alexandrakleurenvilt.nl. Toen ik had gelezen wat daar allemaal bij komt kijken zei ik tegen Alexandra, wat knap dat je je dat allemaal zelf heb aangeleerd. Ze glimlachte bescheiden en antwoordde: 'ach, door gewoon te experimenteren ontstaan dingen, daar heb ik zelf eigenlijk weinig vat op. Ik heb van nature de neiging me vast te pinnen op iets en dat moet juist niet. Je moet het laten stromen, het is eigenlijk een metafoor voor het hele leven. Ik heb dus ook geen vooropgezet plan. Wel beslis ik of ik een sjaal of kleed ga maken en vervolgens ontwikkelt het creatieve proces zich vanzelf, het neemt je over. Je bekrompen ik zal ik maar zeggen, dien je aan de zijlijn te zetten en dat creatieve moet je door je heen laten gaan. En dan ontstaan er dingen waarvan je zegt: die had ik zelf nooit kunnen verzinnen!' Alexandra zwaait haar armen hoog in de lucht, haar gezicht met de sprankelende ogen is een en al verbazing. Ze speelt het niet, daar is ze te puur voor. 'En die verwondering', vervolgt ze 'daar word ik zo blij van, want het is niet mijn ik die dat bewerkstelligt. Juist die verwondering en dat stromen en meegaan met dat wat ontstaat, werkt helend, je komt in een flow. Dat vind ik het meest fascinerend. Het blijft overigens wel een worsteling want je bekrompen ikje wil het toch altijd wel overnemen, wil er zich altijd mee bemoeien.'


Met veel verve

Al die tijd dat we praten rusten mijn voeten op een vloerkleed, het zijn twee schapenvachten die Alexandra met chiffon zijde bewerkte. Voor het raam hangt een felgekleurd jasje en ergens anders hangt er nog een hoewel Alexandra nog niet weet of kleding 'wel mijn ding is.' Daarna laat ze een poncho zien die ze aantrekt en die prachtig om haar heen valt. De kleuren paars, oranje, cerise, zouden eigenlijk moeten vloeken, maar ze zijn juist in harmonie met elkaar. Een aantal sjaals en ook een kraag waar ze nog mee bezig is en waarvan ik denk dat die als die af is geweldig stoer zal staan op welke - vooral suède stel ik me voor - jas dan ook. In de gang nemen we afscheid. Op de leuning van de trap hangt een sjaal met veel groen, 'een rustige en kalmerende kleur.' Ik raak 'm aan, heerlijk zacht. Alexandra gebruikt uitsluitend natuurlijke materialen, 'zachte stoffen die hun eigen sfeer hebben en dat werkt omhullend. Wat ik je tot besluit nog zeggen wil is dat ik op 29 en 30 augustus van 11 - 17.00 uur mijn deur open heb staan voor de Open Atelier Route bij Galerie De Zoete Inval, Prinses Marielaan 21 in Baarn en op 5 september deelneem aan een cultureel festival in Baarn. Op 19 september is er hier in Hilversum Kunst in de Zuiderkerk. Iedereen is tussen 11 - 18.30 uur welkom en de toegang is gratis. Ik loop dan mee in een modeshow. Fijn dat het allemaal zo gaat stromen.'
Ik zie Alexandra al voor me, ze zal met veel verve haar vilten creaties over het voetlicht brengen.

Ellen de Jong
www.alexandrakleurenvilt.nl
e-mail alexandrakleurenvilt@yahoo.com