Negenman, Monique - 2009


MO's Art

'Je gevoel verwoorden op doek'



Beeldend kunstenares Monique Negenman geeft schilderles aan volwassenen en kinderen en ze geeft workshops voor bedrijven en particulieren. Naast haar vrije werk schildert ze in opdracht onder meer portretten en maakt schilderijen voor kinderkamers, bedrijven en woonhuizen. Ze woont in Doorn in een gezellig ouderwets huis met een atelier achterin de tuin. In de vensterbank van de keuken liggen kwasten en penselen uitgestald. Monique heeft nog schetsboeken vol tekeningen van vroeger op zolder liggen. 'Ik was altijd al aan 't tekenen, en tekende eerst van alles na. Later heb ik bij de werkschuit in Zeist een cursus schilderen gevolgd en daar leer je niet alleen verschillende technieken, maar je leert er vooral kijken en durven. Toen ik in de twintig was ben ik begonnen met - van alles- te schilderen. Portretten, modellen, stillevens en de laatste tijd kwamen daar Afrikaanse mensen bij, daar heb ik wat mee. Ik heb een aantal portretten van hen geschilderd die zal ik je zo laten zien. Ik ben nooit in Afrika geweest, dat is eigenlijk vreemd, ik moet daar dus heen om het allemaal te voelen. Ik ben nu weer wat abstract bezig en dat ademt ook het Afrikaanse sfeertje.'
Hoe werkt ze? 'Ik maak in tinten grijs, zwart en witportretten - een apart iets van mij dat ik het liefst doe want de kleur leidt dan niet de aandacht af van het portret - en die bouw ik op in laagjes. Ik doe veel met m'n handen, het is een soort boetseren op doek. Niet alleen maar met de kwast, maar omdat je het met je handen doet krijg je ook meer gevoel bij het model, zíj is degene die je dan schildert. Een foto, die ik het liefst zelf neem, is mijn voorbeeld. Bij mijn portretten in kleur werk ik ook laag over laag. In mijn begintijd schilderde ik één laag en dat was het dan. Maar je groeit. Ik ben sinds een jaar of vijf serieus bezig met schilderen. In die tijd leerde ik steeds meer een bepaald thema los te laten. Mijn vriend Jeroen overleed zeven jaar geleden en op een gegeven moment moest mijn verdriet eruit. Ik heb een paar lessen gehad van een kunstenares die hier ook in Doorn woont en daar heb ik veel aan gehad. Ze leerde me je gevoel te verwoorden op doek. Dat ervaarde ik als bevrijdend want ik wilde Jeroen altijd al abstract verbeelden. Ik durfde dat toen te doen en ben er verder mee gegaan want het voelde goed.'



Steeds vrijer werken


Als ik Monique vraag hoe ze zich verder wil ontwikkelen moet ze daar even over nadenken. Maar dan komt haar besliste antwoord: het meer durven doen, het loslaten en niet nadenken over: wordt het wel mooi of vindt iemand het mooi, nee, je doet het en er ontstaat iets en dat geeft zo'n gevoel van bevrijding. Steeds vrijer gaan werken en maken waar ik zin in heb.'
Monique is een spontane vrouw en ze heeft het hart op de tong. Als we via de woonkamer naar haar atelier in de tuin gaan praat ze honderduit en met veel gevoel voor haar kunst. Ik zie haar min of meer abstracte werken op doek, in felle kleuren of in aarde- of grijzige tinten. Ze verwerkte er zand en kattengrit in, wat een speels effect geeft. Ronde vormen, halve of hele cirkels domineren vaak in het beeld. Haar liefde voor Afrika uitte ze onder meer in een tweeluik met een of meer donkere gestaltes als leidmotief, afgebeeld tegen een fel oranje achtergrond. Een krachtig en met veel inspiratie geschilderd werkstuk. Evenals haar portret van een Afrikaans meisje dat je met donkere ogen doordringend aankijkt en waar ik me maar met moeite van kan losmaken. In haar blik ligt vastberadenheid maar ook kwetsbaarheid besloten. Ik zie diezelfde vastberadenheid en kwetsbaarheid in Monique's ogen al zijn die niet zo donker. Als we daarna door de tuin lopen waar de resten van sneeuw en ijs nog te zien zijn komen we in haar atelier waar ze sinds een half jaar les geeft: 'Ik begon met m'n overbuurvrouw een jaar of drie geleden te schilderen. We wilden niet alleen maar koffie of een wijntje met elkaar drinken. Ik merkte toen dat ik aan haar heel veel dingen goed kon overbrengen, dat ik het haar kon leren want ze had nog nooit geschilderd en ze maakt de mooiste dingen. Dit heeft zo moeten zijn. In mijn workshops die ik inmiddels heb zijn we zijn nu bezig met het schilderen van kleine doekjes, 20 bij 20 cm. Opdracht: Een felle achtergrond met een opengesneden appel. Ze mogen die verbeelden zoals ze dat zelf willen.'
Monique laat me er een paar voorbeelden van zien, ze heeft het hen goed geleerd, gezien het resultaat. Als blikvanger staat er voor het raam een groot doek van haar zelf, stralend in het winterlicht. Abstract, in een spannende vlakverdeling, met veel groen schilderde ze het: los, gedurfd.

Ellen de Jong

Monique exposeert doorlopend in conferentiecentrum
Kaap Doorn, info 0343 - 414241
www.moniquenegenman.nl
info 0627553211