Kammeijer, Victor 2016

Victor Kammeijer schreef De zandzuiger: voor denkers en doeners vanaf 10 jaar

Victor Kammeijer debuteerde vorig jaar met De walnotenkraker. Hoofdpersoon was de 10-jarige Bruno die het liefst bastognekoeken at en wiens lievelingskleur blauw was. Recent verscheen van Kammeijer De zandzuiger (uitgave: Clavis. Illustraties: Helen van Vliet). Het is een verhaal vol spanning en avontuur, zorgvuldig opgebouwd tot het onverwachte einde toe.
Korte samenvatting
Bruno gaat op reis. Samen met zus Immy en oma. Ze gaan naar een Waddeneiland in Denemarken. De tocht verloopt moeizaam. Eenmaal aangekomen in Denemarken, begint het avontuur pas echt…

Ik vraag Victor waarom hij weer over Bruno wilde schrijven?
“Mijn eerste boek De walnotenkraker eindigde met een uitnodiging van Bruno’s Deense vriend Morten om tijdens de zomervakantie langs te komen. Dat gaf een goede aanzet om een nieuw verhaal over Bruno te verzinnen. Ik was in wezen zelf ook benieuwd hoe zijn leven verder zou verlopen.”

Wat inspireerde je tot de avonturen die Bruno in dit verhaal weer beleeft - onder meer zijn tocht over de zandbank en zijn ontmoeting met een walvis?
“Inspiratie haal ik overal vandaan: uit mijn leven, uit de mensen die ik heb ontmoet, uit boeken, films. Als kind kwam ik graag op het strand en ik houd van de uitgestrekte leegte van het waddengebied. De Deense Wadden zijn wat ruiger, kaler en een stuk rustiger, het landschap heeft iets mysterieus, het prikkelt mijn verbeelding. Walvissen zijn voor kinderen vaak ‘heilig’, met dat gegeven wilde ik iets doen.”
Bruno droomt veel, je laat een aantal hoofdstukken met dromen beginnen. Waarom doe je dat?  
“In dromen verwerk je veelal de dingen die je meemaakt. Daarnaast kun je er ook zaken in laten gebeuren die in het echt niet mogelijk zijn - iets wat voor kinderboeken een aantrekkelijk gegeven is. Bruno zwemt in zijn dromen bijvoorbeeld met een walvis en wat verderop zit hij opeens in een klas waarin oesters sommen aan het maken zijn. Dromen zijn een goudmijn voor de fantasie.”
Ook in dit boek zijn er grappige woordspelingen en goed lopende zinnen. Leg je je daar bewust op toe of ontstaan die spontaan?
“Ik ben wat ik noem erg ‘klankgericht’, wat ik schrijf moet goed klinken. Dan leest een verhaal vaak prettiger. Daarnaast ben ik dol op dialecten en fonetiek, dat heeft ook met die klankgerichtheid te maken. Hierdoor ontstaan vanzelf de vele woordspelingen - ze zijn vooral grappig als je er als lezer in meegaat. Hardop lezen helpt daarbij.”
Waar ligt het accent op in dit boek?
“De zandzuiger is op vele niveaus te lezen. Ik wil de lezers vooral een spannend en grappig boek voorschotelen. De ‘onverwachte’ wendingen zijn daarbij erg belangrijk - niets is zo vervelend als een boek lezen waarvan je al snel weet hoe het zal aflopen. Op een wat dieper niveau wil ik lezers vooral aan het denken zetten, over wat het betekent om een mens te zijn, over het feit dat het leven tegenslagen kent die je kunt overwinnen, en over wat ‘goed’ en ‘fout’ is om te doen. Ik plaag kinderen graag een beetje door hun opvattingen aan het wankelen te brengen. Taboes zijn er om doorbroken te worden.”


Ellen de Jong 2016

www.victorkammeijer.nl