Cramer, Caroline 2016

Carolien Cramer over ‘Thee en Tranen’: “Ik heb een stuk van mezelf weggeven.”

In de roman ‘Thee en Tranen’, van Carolien Cramer staat het huwelijk van Emma en Peter centraal. Ze zijn al tweeëndertig jaar getrouwd en gelukkig samen. Ze hebben vier kinderen die weliswaar veel aandacht eisen, maar verder lijkt alles rozengeur en maneschijn. Tot Emma er op een dag achterkomt dat zij niet de enige vrouw is in haar mans leven.
‘Het was die warme en vertrouwde stem, die vreselijke dingen had gezegd toen ze hem belde. Dingen waardoor zij op de koude vloer belandde: ‘Emma, ik heb het verknald. Ik ben je al jaren ontrouw’, schrijft Cramer. Emma’s leven stort in en ze vraagt zich af of er signalen waren dat er iets niet goed zat tussen hen. Zestien jaar nadat Peter haar trouw beloofde, was hij haar ontrouw geworden. Peter is een jager en een vrouwenversierder. Zes vrouwen blijkt hij veroverd te hebben én met plezier. Cramer neemt de lezer mee in het verwerkingsproces van Emma, terwijl de herinneringen van haar huwelijksjaren aan haar voorbij trekken. Zal het ooit nog goed komen tussen hen?
Carolien, die jaren in de gezondheidszorg werkzaam was, debuteerde in 2014 met een, fictieve, roman. 
‘Thee en Tranen’ dat recent verscheen, schreef ze tijdens een sabbatical in 2015. Het is een autobiografisch, schrijnend verhaal. Ik spreek Carolien in haar huis in Baarn.
Hoe kwam ze op het idee voor dit boek? Carolien: “Ik vond dat ik zin moest geven aan datgene wat mij overkomen was en dat het niet zomaar moest verdwijnen in de tijd alsof het niet was gebeurd. Er zitten ook fictieve elementen in, ik heb de namen en de omstandigheden veranderd in verband met de privacy.” Wilde je je verhaal van je af schrijven? “Gedeeltelijk wilde ik dat - maar ik wilde ook dat, waar ik tegenaan ben gelopen, de eenzaamheid die ik gevoeld heb in die jaren - delen. Ik heb zo gezocht naar iemand die dat ook had meegemaakt, en die kon ik niet vinden. Toen dacht ik: als ik dat nu eens ga doen voor degenen die het misschien nodig hebben, die het fijn vinden om te lezen en denken: ik ben hierin dus niet alleen. Helpen kan je niet maar je kunt iemand wel tot steun zijn met jouw verhaal.” Wat vind jij zelf de rode draad in je roman? “De liefde. Die overwint alles.”
Ik zeg tegen Carolien dat ik het moedig en indrukwekkend vind dat ze zich zo kwetsbaar opstelde en het risico nam zich zo bloot te geven.” Ze knikt.
Over de titel ‘Thee en Tranen’ wil ze niet veel loslaten. Begrijpelijk. Wel zegt ze erover: “De Tranen spreken voor zich vind ik, maar over de Thee wil ik niets verklappen, dat moet de lezer zelf maar ontdekken tijdens het lezen.”       

Je hebt een zuivere stijl van schrijven. “Schrijven vond ik op school al leuk”, vertelt ze,  “en later ging ik reisverslagen, korte verhalen en nieuwsbrieven schrijven. Ik leg me ook bewust toe op korte zinnen. Schrijven is schrappen en ik heb het denk ik tien keer herschreven voor ik het goed genoeg vond. Binnen een jaar was het verhaal klaar en toen begon ik het te herschrijven. De overtollige zinnen die de lezer afleiden van dat waar het omgaat, haalde ik eruit, ik wilde het terugbrengen naar de essentie.” Carolien is daar zeer goed in geslaagd, haar, beeldende, goed opgebouwde verhaal bewandelt geen zijwegen maar blijft midden op het pad. Een pad met veel obstakels die ze moest nemen en waarover ze eerlijk en openhartig schrijft. “Ik heb een stuk van mezelf weggeven aan de lezer en ik merk aan de reacties op facebook en via de mail, dat die openheid aanslaat. Vrouwen herkennen zich in mijn verhaal.”          
Carolien is inmiddels bezig met een volgende roman. “Weer een waargebeurd verhaal, niet over mezelf, meer zeg ik er niet over.”

Ellen de Jong 2016

‘Thee en Tranen’ is uitgegeven door Carolien zelf en uitgeverij Pumbo en het ligt bij Bruna in Baarn op de literatuurtafel.