Wijs, Guido de


Stichting Literaire Evenementen Eemland (S.L.E.E. ) organiseert een literaire lunch met Guido de Wijs

'Schrijven is kijken'

De lunch wordt opgeluisterd met voordrachten van stadsgenoot Guido de Wijs, columnist, tekstschrijver, cabaretier en docent drama aan de Hogeschool Utrecht.
Guido de Wijs is onder meer bekend als presentator, tekst- en liedjesschrijver, onder andere van het feestlied 'Amersfoort 750 jaar', en columnist van het AD/AC. 'Volgens mijn broer Ivo zijn we geboren in een omgevallen boekenkast', zegt Guido. 'Als ze even tijd hadden, lazen mijn ouders altijd, vooral de gedichten van Guido Gezelle, die mijn moeder te pas en te onpas declameerde. Ik begon op de middelbare school te schrijven, voor mijn opstellen had ik tienen. Ik vond dat geweldig want verder was ik niet zo'n goede leerling.'
Als columnist schrijft Guido over het wel en wee in Amersfoort. Wat heeft hij met de stad? 'Ik woon er vanaf 1967 en ik heb er álles mee. Waardoor ik geïnspireerd word? Leuk dat je het woord 'inspiratie' gebruikt, mijn antwoord is: de stad heeft mij álles gegeven. Ik heb creatieve therapie gedaan op Middeloo en werd later dramatherapeut. Ik weet nog dat ik, toen ik in Amersfoort medisch gekeurd en psychologisch getest moest worden, bij de Koppelpoort kwam en dacht: dat dit bestaat. Wat een stad is dit.'
Guido schrijft over allerlei actuele zaken maar vooral de kunstzinnige sector heeft zijn belangstelling. 'We hebben in Amersfoort veel mensen op de juiste plaats zitten, kijk bijvoorbeeld naar de voorzitter van SLEE, Adri Bayens en de directeur van Theater De Lieve Vrouw, Matti Austen. Ik kan er nog veel meer noemen en het leuke is dat je die ook overal tegenkomt. Als de stier van Thijs Trompert wordt ontmanteld, kom je Arriën Kruyt tegen. Dat is alleen maar inspirerend want hij kan ongelooflijk goed speechen. Naar mijn idee is hij wethouder van kúnst, cultuur is zo'n raar begrip, cultuur is alles, ook dat wij hier zo zitten, kunst is iets anders. Hij zegt niet alleen dat hij betrokken is bij de stad, hij ís het ook.'
Als ik naar mankementen in de stad vraag, zegt Guido: 'Er zijn plekken die pijn doen aan je ogen. Een van de ergste dingen is de Zonnehof, dat is een verloren plein. Waar niemand zich om bekommert. En het Eemplein waar niets meer gebeurt. Daar kunnen ze het beste een park van maken met gezellige bankjes met uitzicht op de haven want die haven is prachtig.'
Guido fietst veel door de stad en omgeving en kijkt goed rond. 'Schrijven is kijken.'
Op de bijeenkomst van SLEE trakteert Guido het publiek op liedteksten en columns. Uit zijn bundel 'Leuke stukjes', een verzameling columns vanaf 1998 tot vorig jaar, kiest hij wat klassiekers maar hij zal ook een aantal nieuwe columns ten gehore brengen.
Guido's cabaretmaatje Antoine van Roemburg waarmee hij recent optrad tijdens 'Gluren bij de buren' in de Nieuwstraat, maakt de composities op de teksten, die Guido schrijft. 'Hij heeft nu twee liefdesliedjes in behandeling.'
Heeft Guido een idool? 'Drs. P vind ik een van de besten. Hij is een perfectionist en ik streef ook naar perfectie. Mijn liedteksten moeten goed in 't gehoor liggen - ik zing ze ook allemaal, bij SLEE niet, dat wil ik de mensen niet aandoen - en ze moeten rijmen. Ik ben absoluut niet van de vrije versvorm maar van het kader. Het kan niet strak genoeg. Er mag geen lettergreep teveel instaan, alle coupletten moeten qua structuur hetzelfde zijn en het refrein moet ook goed van structuur zijn. De zinnen mogen niet onevenredig lang zijn, het is hard ploeteren. Schrijven is niet alleen kijken.'

Een voorbeeld van een kort en bondig vers is 'Vakantie':

Een zomer met wat regen
Daar kunnen wij wel tegen
Maar nu zijn wij gevlucht
De zee kwam uit de lucht

Ellen de Jong

17 januari van 12.00 uur tot 15.00 uur
De Observant, Stadhuisplein 7, Amersfoort
Reserveren noodzakelijk bij Marijke Kuijten: 033 - 4610684
bij voorkeur mkuijten@gmail.com