Kool, Marjolein



Literaire lunch met light verse dichteres Marjolein Kool

Geen lettergreep uit de pas

Op zondag 27 januari houdt SLEE (Stichting Literaire Evenementen Eemland) een literaire lunch in Restaurant Brasserie Royal Kroonenburg, Snouckaertlaan 2, Amersfoort. Van 12.00 – 15.00 uur. Welkom vanaf 11.30 uur. Marjolein Kool leest uit eigen werk en jazz-pianist Hein van der Gaag, die met beroemdheden als Ben Webster, Chet Baker, Art Blakey en Johnny Griffin optrad, zal de lunch met zijn muziek danig opluisteren.

Marjolein Kool (Schalkwijk, 1958) studeerde af in twee hoofdvakken: wiskunde en Nederlands; daarna deed ze Nederlandse Taal- en Letterkunde aan de universiteit van Utrecht. In 1985 studeerde ze cum laude af op een doctoraalscriptie over een rekentraktaat uit 1532 en in 1999 promoveerde ze op een rekenkundig onderwerp.
Haar huidige baan is docent reken- en wiskunde didactiek aan de Pabo 'Hogeschool Domstad' in Utrecht. Kool werd op een dichtersavond ontdekt door Nico Scheepmaker. Hij hielp haar met de samenstelling van haar eerste light verse boekje 'Autowrak en opklapbed'. Daarna volgde 'Python in de plantenbak'. Beide uitgegeven bij Fontein. Vervolgens vertaalde ze een Frans prentenboek en met onder meer Ivo de Wijs, Jan Boerstoel en Driek van Wissen, een verzameling kindergedichten. Ook schreef ze kinderliedjes en werkte ze samen met Drs. P.


Humor en rijm

Marjolein schreef toen ze een jaar of acht was niet alleen gedichtjes in de poëziealbums van haar vriendinnen, maar ze maakte ook versjes voor de kinderrubriek van de krant het Centrum. Marjolein: "Het was toen nog geen light verse, maar het rijmde af en toe wel. Toen ik twaalf was heb ik een schrift aangelegd met gedichtjes, ik heb het nog steeds, en die versjes rijmden als een tierelier."

Een jaar later schreef je vormvaste versjes met een komische clou, het light verse. Nog steeds kies je ervoor.

"Ik houd van humor, rijm en vaste versvormen. Meestal heeft het light verse een kwinkslag of een knipoog of een clou op het eind en dat vind ik heel leuk. Omdat ik van wiskunde houd, boeit puzzelen me: het vers moet echt kloppend worden,
er mag geen lettergreep uit de pas lopen, er mag niet gesjoemeld worden. Je kent vast wel die bruiloftsliedjes die mensen maken waarbij je om de haverklap een lettergreep weg moet slikken om het lied te laten kloppen, dat is iets waar ik absoluut geen genoegen mee neem. Dus ik blijf sleutelen aan zinnen tot het ineens lukt; ik vergelijk het altijd met cryptogrammen oplossen, plotseling vind je de oplossing."

Je ontmoette Annie M. G. Schmidt, dat was een heel bijzondere ervaring voor je.

"Ik vond en vind haar fantastisch. Ze had humor en bracht wijsheden met een knipoog, ze was lekker relativerend, maar ook ondeugend en recalcitrant. Het leek zo gemakkelijk en voor de vuist weg wat ze schreef maar ik weet uit ervaring dat het tegendeel waar is. Op het moment dat het gemakkelijk lijkt is het moeilijk geweest, zo kan je het wel zeggen. En daar is ze een koningin in. Daar komt nog bij dat weinig vrouwen light verse schrijven, eigenlijk alleen ik zei de gek, dus is zij mijn idool, mijn grote voorbeeld. Ik durf me niet met haar te vergelijken, hoewel ze mij als een collega beschouwde. Dat vond ik een hele eer, maar ik heb niet het idee dat ik me met haar kan meten."

Dat vond Nico Scheepmaker wel want hij noemde Marjolein in zijn rubriek 'Trijfel': de Annie M.G. Schmidt van de jaren negentig.

Samenwerking Drs. P

Samen met Drs. P schreef Marjolein Kool 'Wis- en natuurlyriek' (Nijgh & Van Ditmar).
In deze bundel brengen beiden wis-, natuur-, en scheikundige zaken in komische verzen. Ze bewijzen daarmee dat exacte vakken en poëzie wel degelijk met elkaar te verenigen zijn.

"Ik ontmoette Drs. P op een literaire happening en we raakten in gesprek. Ik vertelde hem wat ik deed en hij zei: dan zul je wel wiskunde-gedichten schrijven. Op dat moment had ik er zegge en schrijve eentje ooit geschreven omdat een collega eens een versje bij een bepaald artikel nodig had. Hij wilde dat ik er meer ging schrijven want hij had er ook al een aantal en wilde er samen met mij een boek van maken. Ik dacht: Wat moet die grote Drs. P met mij? Eerst zien en dan geloven. Maar een week later stuurde hij me een stapel gedichten, vooral natuurkundige gedichten, want hij vond dat ik me moest toeleggen op de wiskundige verzen. Ofschoon hij er ook een paar gemaakt heeft en ook het chemisch supplement is van hem."

Je werkt nu aan teksten voor een CD met kinderliedjes over rekenen. Het blijft je boeien.

"Mijn interesse voor de bèta vakken zal ik zeker houden al zal ik er misschien niet eeuwig over blijven schrijven. Alhoewel? Ik ben nu met die liedjes klaar en die zijn alleen voor groep drie. Er zitten natuurlijk meer groepen op de basisschool dus ik zou er mee door kunnen gaan. Eerst eens kijken wat de componist Taeke Stol en de zanger Frank Groothof er van maken. Wat het ook wordt, ik zal altijd blijven schrijven en het zal altijd light verse zijn. Het zware werk laat ik wel aan anderen over."

Ellen de Jong