Campert, Remco


Remco Campert bij SLEE

De ene dag glijdt over in de andere

Stichting Literaire Evenementen ontvangt dichter en romanschrijver Remco Campert op 31 oktober om 15.30 uur in Scholen in de Kunst, Coninckstraat 58, Amersfoort. Reserveren, tel. 033 - 4673473. Neerlandicus Jos Buurlage zal hem inleiden.
Remco Campert (Den Haag, 1929) was enig kind van dichter Jan Campert en actrice Joekie Broedelet. Zijn ouders gingen uit elkaar toen hij drie jaar was. In 1943 overleed zijn vader in een concentratiekamp. Campert debuteerde in 1951 met de gedichtenbundel 'Vogels vliegen toch'. Drie jaar later kwam zijn eerste verhalenbundel 'Alle dagen feest' uit en in 1961 zijn prozadebuut 'Het leven is verrukkulluk'. Behalve auteur van proza, poëzie en verhalen is Campert ook columnist. Hij kreeg verschillende literaire prijzen. In 1976 ontving hij de P.C. Hooftprijs voor zijn poëzie.


Recent verscheen 'Een liefde in Prijs', 'Campert compleet' en 'Over mijn vader', uitgave De Bezige Bij.

Het leven van de auteur Richard Sanders staat centraal in de eerstgenoemde roman. Hij is zestigplusser en zojuist in Parijs aangekomen voor de presentatie van zijn boek 'De kunst van het vergeten'. Hij komt oog in oog te staan met een elegante vrouw, Sacha Lefort, die hem aanspreekt. Hij herkent haar niet, ook niet als ze zegt dat ze vroeger Van Munster heette en dat ze elkaar jaren geleden in Antwerpen ontmoet hadden. Wie was zij? Dat is de vraag. Via flashbacks geeft Campert, die als Vijftiger zelf een tijd in Parijs verbleef, ons zicht in de wilde, met drank gevulde jaren van Sanders. Jaren die hij handig verdreef uit zijn herinnering. Toen hij rond zijn twintigste zorgenloos gelukkig was op een kamertje in Parijs, besefte hij het niet en dat doet hem met weemoed terugdenken aan die tijd.

Denkt u evenals Sanders met weemoed terug aan vroeger?

Campert:
"Nee, ik ben niet gezegend met de behoefte in het verleden te verkeren. Ik denk er met plezier aan terug, niet met het idee: o,o, was het nog maar zo." Campert lacht stilletjes in zich zelf. "Ik onthoud vanzelfsprekend wel dingen, maar het is niet zo dat ik met tentakels aan het verleden vastgehecht zit."

Gelden Sanders' uitspraken als: 'Alleen het schrijven biedt houvast. Voor het overige was het ijsschotsen lopen zonder enig uitzicht op een andere oever, en 'Kunst is een heilige opdracht. Het overige valt erbij in het niet', ook voor u?

"Het zijn wat aangezette, dramatischer gemaakte opmerkingen, die zo beter overkomen. Een heilige opdracht zal ik nooit zeggen, what's holy about it? Maar", Campert aarzelt even, "enfin, ik ben het er toch wel mee eens."


Sanders hield niet van interviews. Ze kwamen altijd op het verkeerde moment en de interesse van de interviewer was zelden de zijne!

"Typisch schrijvers gemopper, maar ik doe liever ook iets anders."

Fijn dat u mij te woord wil staan.

"Maar ja, jee, natuurlijk, zo erg is het toch ook weer niet."

U houdt ook niet van mijlpalen.

"Ik zie ze niet, de ene dag glijdt over in de andere, het ene gebaar volgt het andere op. Ik ervaar niet dat ik op mijn 75ste een mijlpaal heb bereikt. Ik word hoop ik 76, hè en zo gaat het maar door."


Campert schreef over zijn vader en zichzelf.

"Ik heb mijn losse gedachten nu eens op papier gezet, en dat stemde tot tevredenheid maar het betekent niet het einde over het denken eraan. Bepaalde dingen raak je toch nooit kwijt en dat is ook niet zo'n ramp want wat zou je zonder ze doen, je leven bestaat natuurlijk niet alleen uit het achter je laten van onaangename dingen. Die maken er ook een soort peper en zout van uit. Vreugde en verdriet gaan hand in hand."


'Campert compleet' bevat drie delen, romans, novellen, verhalen en gedichten, in een cassette. Is alles nu geschreven?

"Zolang ik leef zal ik doorschrijven."

Ellen de Jong