Bosch, David van den


De wereld is niet alleen van jou


Op 17 juni jongstleden werd David van den Bosch (22) door de Amersfoortse courant benoemd tot stadsdichter van Amersfoort. Na de zomer verwacht hij dat de gemeente haar goedkeuring geeft. Er deden tien poëten mee met een gedicht over Amersfoort. Dat hij winnaar zou worden met zijn gedicht 'De plek waar ik ben' was voor Van den Bosch een complete verrassing. In Café Theater Borra op de Hof heeft hij onlangs op het podium gestaan. Ik zie hem daar, hij heeft een zwart t-shirt aan met een afbeelding van 'Le Chat Noir' van de Franse schilder Toulouse Lautrec. David is van plan bij begrafenissen van mensen zonder nabestaandem aanwezig te zijn, want: "Het is het treurigste wat er is als je begraven wordt zonder dat er iemand komt. Ik wil er in m'n eentje naartoe om de sfeer te proeven en dan ga ik erover schrijven."

David schrijft al vanaf z'n vijftiende jaar gedichten: "Maar sinds anderhalf jaar heb ik mijn vorm gevonden, het ziet er nu zo uit zoals ik vind dat het eruit moet zien. Sinsdien ben ik ook op podia gaan staan om ze uit te dragen. Ik vond de tijd er rijp voor.
Ik lees graag voor, veel van mijn poëzie ken ik uit m'n hoofd, maar ik vind het toch fijn om een papier in m'n hand te hebben waaraan ik me vast kan klampen."

Krijg je een taak als stadsdichter?


"Ik moet bij bepaalde gelegenheden in dichtvorm commentaar geven, maar ik mag ook ongevraagd insturen. Vandaag, 8 juli, sta ik in de Amersfoortse courant met een gedicht dat betrekking heeft op het besluit van de gemeente een gebruikersruimte voor verslaafden te vestigen aan de Kleine Haag. Tot groot verdriet van de omwonenden. Ik ben er erg voor dat die mensen worden opgevangen. Ik wist al een tijdje dat ik hier iets over wilde schrijven. Normaal doe ik het niet zo. Meestal vallen me regels in of een gevoel waarvoor ik op een gegeven moment woorden vind. Nu heb ik zitten puzzelen over hoe ik het zou verwoorden omdat het niet vanuit een ingeving kwam voor een gedicht, maar eerst voor het onderwerp.
Die mensen moeten geholpen worden, je moet er mee omgaan, de wereld is niet alleen van jou. Ze hebben net zoveel recht om hier te zijn als de mensen die er wonen."

Droom


David studeert Keltische talen aan de Universiteit van Utrecht: "Ik wil iets doen wat ik interessant vind, niet om iets mee te bereiken. Het is boeiend om met de herkomst en de geschiedenis van de taal bezig te zijn en erachter te komen waar mensen zich toen mee bezig hielden. Bovendien houd ik van de mythologie. Daarom wilde ik liever geen hedendaagse taal studeren."

Davids ultieme droom is een optreden in de Nacht van de Poëzie: "Dat lijkt me geweldig, maar dat is toekomstmuziek. Ik ben nog maar net begonnen."

Ellen de Jong

Pasen, 20:25 uur

In de trein ga ik zitten naast
een moeder van een baby,
die ligt te slapen in een kinderwagen
op drie wielen

De conducteur blaast drie keer op zijn fluit
Hij fluit de trein tot de orde
van de dag en ik hoop

dat de baby niet denkt dat hij
nu op moet staan

en gaan lopen