Schlüter, Ariane 2016

Première ‘De Freudjes, geen familie’. Ariane Schluter: “Het zegt iets over ons”

In deze komedie, productie Mugmetdegoudentand, blijft geen persoonlijkheidsstoornis onbenoemd en kunnen we hartelijk lachen om het onvermogen van de Westerse mens om zijn zegeningen te tellen en te genieten van wat hij heeft. Nederlanders geven de kwaliteit van hun bestaan gemiddeld een acht, maar desondanks gebruikt bijna tien procent van de bevolking antidepressiva. Ook voor de zusjes Freud is de weg naar geluk niet gemakkelijk te vinden. Tijdens een hectische nacht doen ze een poging om eerlijk naar zichzelf te kijken. En dat valt niet mee. Acteurs: Lineke Rijxman, Karina Smulders en Ariane Schluter. Regie: Lineke Rijxman. Tekst: Joan Nederlof.
Ariane speelt de rol van Anna, de middelste zus. “Het stuk gaat over drie zusjes, de Freudjes, die een doodzieke moeder in het huis van Mathilde, de oudste zus, (Lineke Rijxman) op zolder hebben liggen, waar we af en toe naar kijken. Karina Smulders speelt de jongste zus. Je ziet drie soorten, neurotisch, gedrag van hen, gebaseerd op de gedachte dat de Westerse mens door te overleven voor driekwart aan de pillen is om hun neuroses de baas te kunnen. Die drie gedragingen van de zusjes zijn als het ware uitvergroot, opgetild, waardoor je ze meekrijgt binnen de context van die moeder die daar doodziek op zolder ligt. Mijn rol is die van een echte drama-queen. Zij is er aan gewend om alles wat zij meemaakt in haar leven tot een groot drama uit te laten groeien. Het oudste zusje is gericht op het verzorgen, en wel van iedereen, tot ze daar natuurlijk een enorme terugslag van krijgt. De jongste wil alleen maar werken en carrière maken, om de situatie thuis te ontvluchten. Alle drie gedragen ze zich op hun eigen, specifieke, manier om er voor te zorgen dat ze gezien en geliefd worden, dat er van hen gehouden wordt, dat hebben ze gemeen. Hun gedrag is door Joan Nederlof uitvergroot, waardoor het aan de ene kant ontzettend geestig is, maar tevens gaat het echt ergens over. Het zegt iets over ons, we kunnen ons wel ergens in die drie zussen herkennen. Ook zitten  er van die zussen patronen in, van die bondjes: twee tegen een. En keihard voor elkaar zijn, zoals dat kan gebeuren in een familie. Na elkaar een tijd lang niet gezien te hebben vallen ze weer terug in oude kindpatronen die er zijn tussen zussen. Zeer herkenbaar!”
Waar ligt het accent van de voorstelling op? Ariane: “Dat zal voor iedereen verschillend zijn. Lineke, de regisseur, benadrukt dat het over het gedrag gaat, gedrag van mensen binnen een familie, maar een belangrijke lijn is ook de moeder die daar boven ligt. Hoe die kinderen zich verhouden tot haar en tot het feit dat ze niet tot zorgen in staat zijn. Dat die mantelzorg een gigantische opgave is, daar ze alle drie zo met hun eigen leven worstelen, dat ze met hun moeder geen raad weten. Dit alles wel op de spits gedreven en zoals ik al zei, uitvergroot. Aan de orde komen ook: de neuroses, alle afweermechanismen, en de overlevingsinstincten die we als kind hebben opgebouwd en in het volwassen leven eruit komen. Maar wij boren ook diepe, dramatische lagen aan en proberen onze eigen achterkant te laten zien; het stuk klapt namelijk op een gegeven moment, in die zin dat het 180 graden draait, zodat het voor het publiek ook duidelijk wordt dat het geen komedie pur sang is, al is het ook geweldig geestig, dat staat buiten kijf. Het mooiste zou zijn als je na de voorstelling, niet alleen maar achteroverzittend gelachen hebt, maar echt voelt dat je op een bepaalde manier bent geraakt, waardoor je over de materie gaat nadenken.”      

Ellen de Jong  2016           

16 t/m 19 maart 2016, Toneelschuur Haarlem, 20.30 uur
3 mei/m 14 mei, Theater Bellevue, Amsterdam, 20.30 uur
15 april, Theater De Lieve Vrouw, Amersfoort, 20.30 uur
www.mugmetdegoudentand.nl/voorstelling/92/de-freudjes-geen-familie
www.arianeschluter.nl