Vlugt, Bram van der 2014

‘Moesson’ in Theater De Flint in Amersfoort. ,,Altijd op zoek naar die ene godin”

Diplomaat Ferdy Aronius (Thom Hoffman) zijn moeder (Kitty Courbois) en haar vroegere geliefde Mees Stork (Bram van der Vlugt) komen ieder jaar bij elkaar om de beëindiging van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië te vieren. De drank vloeit rijkelijk en naarmate de avond vordert neemt de openhartigheid van het drietal toe. Regie Ger Thijs, tekst Eric Schneider.
Ellen de Jong
Van der Vlugt speelt de rol van Mees Stork: ,,Wat het zo ontzettend leuk maakt om te doen is dat je in een nieuw Nederlands stuk speelt. Die rol bestaat nog niet, ik ben de eerste die ‘m probeert te spelen. Wat het nog specialer maakt is dat de schrijver, Eric Schneider, ook acteur is. Hij weet hoe teksten moeten klinken en volgens mij heeft hij ze ook hardop uitgesproken voor hij ze geschreven heeft. Er zitten een heleboel persoonlijke dingen van hem in en hij blinkt uit in het vormgeven van een ongestructureerde hoeveelheid herinneringen en verhalen van zichzelf, van de familie, en van een onverwerkt verleden. Maar over Mees Stork gesproken: hij is een man met een warrig verleden, hij staat te boek als de grootste versierder van Batavia (daarin stond hij voor de oorlog in koloniaal Nederlands-Indië bepaald niet alleen) en heeft zijn leven lang veel rondgescharreld: een echte vrijbuiter, een man uit de horeca, en buitengewoon trots op zijn goede afkomst. Maar met dit verschil, dat hij al vanaf 1934 een onbereikbare geliefde heeft. Niet helemaal onbereikbaar want ze hebben ongelooflijk veel met elkaar gevreeën. Maar ze was getrouwd met de dominee van Batavia. Het is een tragische geschiedenis geweest vanaf 1934 tot aan 1990, toen haar man, de dominee, eindelijk doodging! De tragiek van die Mees is dat hij altijd maar blijft hunkeren naar die vrouw en die hem ook nogal hardvochtig afwijst. Tot het bittere einde toe. Als je zo iemand te spelen krijgt: iemand van buitengewone goede komaf, een flierefluiter in zijn jonge jaren, maar altijd op zoek naar die ene godin, dan zit daar weinig fysieke houvast aan, behalve dat hij hotelhouder is, dus de perfecte gastheer. Op basis daarvan moet je dan proberen die rol te spelen. Ik wil daar wel aan toevoegen dat ik daar ongelooflijk bij geholpen wordt door Kitty Courbois die haar rol zo verschrikkelijk prachtig speelt. Hartverscheurend. Dat maakt het spelen van deze Mees een stuk gemakkelijker.” Drie mensen die ieder jaar de bombardementen op Hiroshima en Nagasaki vieren, komt daar ook humor bij om de hoek kijken? Van der Vlugt: ,,Juist daarom. Dat is al een gruwelijke vorm van humor als je elk jaar bij elkaar komt om de 6e en de 8e augustus te ‘vieren’. Maar het zijn heilige dagen omdat ze hun leven er aan te danken hebben!” Bestaat het publiek ook uit  jonge toehoorders?  ,,Ze zijn er wel, om welke reden dan ook, dat weet ik niet. Wellicht gingen ze met opa en oma mee om de rollator te duwen. Maar de enkele keer dat ik met ze spreek merk ik dat ze erg onder de indruk zijn. Het publiek komt niet alleen af op hun eigen verleden of dat van hun familieleden, maar ook omdat het ons nog kent van vroeger en opnieuw naar ons wil komen kijken. Dat lijkt ijdel, maar het is wel een feit.”

Ellen de Jong

4 dec. 2014 om 20.15 uur.
Inleiding 19.15 uur
Reserveren www.deflint.nl
Tel. 033- 4229229