Woudenberg, Helmert

De Olifant en de Duif in Theater Bellevue in Amsterdam

‘Scènes uit een huwelijk’

Helmert Woudenberg & Sarah Marie Eweg vertolken het beroemde verhaal van het Mexicaanse kunstenaarsechtpaar Diego Rivera en Frida Kahlo. Frida kreeg als jong meisje een vreselijk ongeluk dat haar voor de rest van haar leven invalide maakte. Meestal liggend op bed in een korset was schilderen één van de weinige dingen die ze nog kon doen. Ze ontwikkelde zich tot een wereldberoemde schilderes. ‘De Olifant en de Duif’ gaat over de onstuimige liefde tussen Frida en de twintig jaar oudere Diego Rivera (1887-1957), ook een kunstschilder met wereldfaam.
Helmert Woudenberg speelt in het stuk Diego Rivera: ‘Het gaat vooral over hun relatie, hoe die in elkaar zit. Het is in de tijd van de revolutie en het is ook nog in Mexico. Het is eigenlijk Virginia Woolf maar dan op z’n Mexicaans. Zij is trouw, loyaal en, aanvankelijk, monogaam. Ze is erg voor het huwelijk en ze wil voor 100 procent voor elkaar gaan. Hij is het tegenovergestelde van Frida: hij is een rokkenjager, hij probeert het met elke vrouw die hij tegenkomt te doen. Een Don Juanachtig type waarbij hij heel ver gaat. Hij is ook heel wreed naar haar toe, hij begint op een gegeven moment een seksuele relatie met haar zus. Tot grote woede en gekwetstheid van Frida. Bij het spelen moet je Diego zo neerzetten dat je sympathie voor hem blijft houden en blijft geloven in de liefde ze samen hebben. Al die stormen die hun liefde teisteren en die ze overwinnen en zelfs een paar scheidingen bieden ze het hoofd, omdat ze toch niet buiten elkaar kunnen. En als zij tenslotte sterft zijn ze ook weer innig verbonden met elkaar. Er gebeurt zoveel in die relatie dat je denkt: die twee gaan uit elkaar en wel zo snel mogelijk èn voorgoed. Ondanks alle streken die vooral hij haar levert, blijft de liefde in stand. En dat komt voornamelijk door haar omdat zij voor hun huwelijk tot het eind blijft vechten.’ Het accent ligt dus op de onstuimige en instabiele relatie. ‘Ja, het zijn scènes uit een huwelijk. Diego en Frida werden in die tijd de olifant en de duif genoemd, dat waren hun bijnamen. Er is een schilderij van Frida waarbij Diego heel groot en dik staat afgebeeld en zij rank. Hij is ook sterk en zij is lichamelijk erg zwak vanwege dat ongeluk wat ze heeft gehad waardoor ze haar leven lang gehandicapt is. Ze moest ook vaak geopereerd worden en ondanks al die ellende had ze Diego toch graag kinderen geschonken. Maar het liep uit op abortussen en miskramen, haar lichaam was helemaal gesloopt aan het eind van haar leven. Tenslotte werd er nog een been geamputeerd zodat ze met een houten been moest lopen.’ Komt in de voorstelling ook haar werk en het zijne aan de orde, met alle rivaliteit vandien?
‘Frida ging schilderen omdat ze alleen maar haar handen kon bewegen en ze had een spiegel boven haar bed waarin ze haar eigen gezicht kon zien. Naast lezen was schilderen het enige wat ze nog kon doen. Ze laat Diego haar eerste schilderijen zien en vraagt wat hij ervan vindt. Hij vindt ze heel goed en moedigt haar aan. Later gaan ze naar Amerika en schilderen ze beiden, maar het gaat vooral om zijn werk. Met zijn carrière gaat het daar echter mis omdat de Amerikanen zijn kunstuitingen te communistisch vinden, geen wonder want Diego is een aanhanger van het marxisme. Hij gaat weer terug naar Mexico en komt van een koude kermis thuis. Frida’s carrière begint in die tijd juist op te komen: Zij wordt in Amerika en in Frankrijk voor exposities uitgenodigd, wordt tenslotte wereldberoemd en overschaduwt hem.’
Vorig seizoen werd de voorstelling met succes in Theater Bellevue gespeeld: ‘Mensen zijn erg onder de indruk, vooral van het relationele gebeuren. Ze meten hun eigen relatie daaraan af. En ze voelen mee met de liefde die tenslotte, tot aan Frida’s dood, tóch overwint.’

Ellen de Jong

Leidsekade 90
14 en 15 december om 20.30 uur
Reserveren 020 – 5305301 of www.theaterbellevue.nl