Temmink, Saskia

‘Bedrog’ in De Flint in Amersfoort. ‘Wie bedriegt wie nu eigenlijk?’



Met ‘Bedrog’ van Harold Pinter zet Rick Engelkes Producties (REP) een toneelstuk op de planken waar de emoties hoog oplopen. In deze moderne klassieker met Rick Engelkes, Bastiaan Ragas en Saskia Temmink, bedriegt iedereen elkaar. Een vrouw gaat vreemd met de vriend van haar man. Haar echtgenoot is van het bedrog op de hoogte maar zwijgt. Een intrigerend relatiedrama.

Verhaal
Saskia Temmink speelt de rol van Emma, ´de enige dame in de driehoeksverhouding. Ik heb een echtgenoot, Robert, en een minnaar, Jerry. Wat zo bijzonder is aan toneelschrijver Harold Pinter is dat hij een vormgerichte taal hanteert, die af en toe bijna een gedicht is, niet in de zin van mooie zinnen, zoals bijvoorbeeld Tsjechov dat doet, maar in korte zinnetjes. Hij vertelt een emotioneel verhaal dat heel rijk is aan ervaring, dat voel je gewoon. Hij heeft goed nagedacht over wat het met je doet als je in zo´n driehoeksverhouding zit. Zeven jaar lang bedriegen ze elkaar en dat lijkt mij persoonlijk erg zwaar. Wat ik belangrijk vind en daar ben ik sowieso met elke rol mee bezig, is, dat je alle drie de karakters moet snappen. Wat Pinter overigens ook doet, is de vooroordelen weghalen. Er zijn veel mensen die snel geneigd zijn te zeggen: die zal wel de schuldige of de foute zijn. Ik heb dit stuk ook met toneelschool studenten gedaan en dan merk je bij de jongere mensen dat ze niet zo mild zijn. Zo van: dat doe je toch niet. Dan zeg ik: ja, maar wat nu als die echtgenoot haar niet genoeg liefde geeft of niet op de goede manier met haar communiceert en ze komt iemand tegen die warm en hartelijk is. En dan wordt het verhaal wel anders. Ik vind het altijd leuk het publiek daarin mee te laten gaan, dat je begint te denken, het is een taboe, bedrog mag niet, maar wat nu als de situatie zo en zo is. Wat is de waarheid? Pinter zet je voortdurend op het verkeerde been: je denkt dat de een gelijk heeft omdat hij iets uitspreekt en in de volgende scène blijkt dat een leugen te zijn. Wie bedriegt wie nu eigenlijk, want de echtgenoot weet het op een gegeven moment en vertelt niets aan zijn vriend, aan mijn minnaar. Zij zijn nog vrienden terwijl de echtgenoot weet dat hij slaapt met zijn vrouw. Is dat ook geen bedrog? Al dat soort vragen komen aan de orde. De reacties van het publiek zijn enorm wisselend en dat komt natuurlijk door wat men zelf ervaren heeft en hoe je oordeel is. Sommige mensen zeggen: ik vond de echtgenoot het grootste slachtoffer maar er zijn ook vrouwen die naar mij toekomen en zeggen: goed gespeeld maar wat een bitch was je! Waarop mijn reactie: dat probeer ik juist niet te zijn. En als je dan weer met hen praat: nee, natuurlijk, maar ja, god, je hebt het toch allemaal maar gedaan. Wat betreft Pinters taal: zijn zinnen zijn alledaags maar met elkaar heel bijzonder en absurdistisch, en dat maakt dat je als acteur uitgedaagd wordt om niet alleen maar naturel iets te spelen, maar tevens de uitdaging aangaat om vormgericht te denken en om elke avond het gevecht met elkaar aan te gaan. Pinter was zelf ook acteur, dus hij wist heel goed hoe je acteurs kan tarten om ze in het stuk elke avond wakker te houden. Wat de structuur van ´Bedrog´ betreft: Pinter vertelt het verhaal achterstevoren, het begint met de totale teloorgang van het minnaarschap en het eindigt met de eerste kusjes van de minnaar. Daardoor wordt het dubbel zo schrijnend als je ze aan het einde zo leuk om elkaar heen ziet fladderen terwijl je weet waar het allemaal naar toe gaat.’

Ellen de Jong

Regie: Peter de Baan
Coninkstraat 60
9 maart 20.15.uur
Reserveren 033 – 4721329
www.deflint.nl