Schuurman, Betty

Verre Vrienden in De Stadsschouwburg

‘Het voelt als een hele snelle dans’

Een groepje ‘oude’ vrienden - gespeeld door Ariane Schluter, Jeroen Spitzenberger, Marcel Hensema, Anniek Pheifer, Jelle de Jong en Betty Schuurman - ontmoeten elkaar tijdens een lunchafspraak. Zij wachten op Boudewijn. Zijn vriendin is onlangs verdronken en het is tijd om hem op te vrolijken. Boudewijn is echter heel vrolijk. Op het irritante af. Dat komt omdat hij beseft dat hij de grote liefde van zijn leven heeft gekend. Zijn geluk is voor de anderen een harde confrontatie met hun eigen eenzaamheid en verdriet. Allemaal hunkeren ze zó naar het ware geluk, maar de werkelijkheid is pijnlijk anders.
Betty Schuurman speelt de rol van Bea die de vriendin van Lucy is en de vrouw van Olaf. Betty: ‘Ik moet Bea zo spelen dat ze niet sentimenteel wordt, en open en optimistisch is. En dat ze in het goede gelooft. Dat is best wel eens moeilijk want je moet er extra fit voor zijn. Nog fitter dan bij andere rollen, gek genoeg. Het voelt als een hele snelle dans, het is komedie spelen en dat is echt pittig. Nu zijn we allemaal niet meer zo moe, maar in het begin leek het wel topsport. Je moet natuurlijk altijd in al je poriën open staan, maar in dit stuk kun je geen seconde uit je concentratie zijn, want dan ben je te laat met je tekst. Dan heb je te laat getimed en valt de grap in duigen. Iedereen is in feite een bouwsteentje naar een bepaalde pointe toe. Waar het accent van het stuk op ligt? Veel mensen zijn van mening dat het rammelende huwelijk van Lucy beklemtoond wordt. Maar ik vind dat het ook gaat over: geloof in het leven - dat heeft regisseur Job Gosschalk erin gebracht - en over rouwverwerking, waardoor ik het vaak heel emotionerend vind. Terwijl het allemaal licht gebracht wordt.’

Met vrienden samen zijn

‘Kim van Kooten die het stuk van Alan Ayckbourn uit de jaren ’70, dat toch echt van nú is, prachtig vertaalde, is dicht bij de tekst gebleven. Mijn laatste (lievelings) zinnen in de voorstelling zijn: Wat is er nu eigenlijk mooier dan rustig met vrienden een beetje bij elkaar zitten. Dat heeft Kim op die manier mooi vertaald, want het is een triviale zin, het is geen Shakespeare, toch heeft het die lading. Het is een to be or not to be zin. Daarom vind ik Ayckbourn ook een goede schrijver omdat hij van die traditie is. Hij benoemt een aantal van dat soort zaken, want hij laat ook de weduwnaar zeggen: ja, maar luister, dat ik iemand verloren heb wil niet zeggen dat ik jullie je geluk niet gun. Hij plaatst die opmerking in een idiote situatie, maar in essentie is dat heel mooi als iemand dat zegt. Evenals het heel mooi is als mensen kunnen zeggen: met vrienden samen zijn is echt het mooiste wat er is.’

Ellen de Jong

Van 26 dec. t/m 30 dec.
Leidseplein 26
Reserveren 020 - 6242311
www.nationaletoneel.nl
www.ssba.nl