Ter Steege, Johanna 2013-2

God van de slachting’ in De Flint in Amersfoort. “Het is echt een tennisspel waar je naar kijkt”

Messcherpe dialogen, vuistharde humor maken de voorstelling ‘God van de slachting’ tot een komedie waarin alle menselijkheid luchtig wordt gerelativeerd. Beschaving en goede manieren blijken opeens flinterdun wanneer twee echtparen elkaar opzoeken nadat hun elfjarige zoontjes met elkaar op de vuist zijn gegaan. Als fatsoenlijke ouders willen ze het conflict in alle redelijkheid beteugelen. Maar dat blijkt nog behoorlijk lastig als de vlam in de pan slaat en het tot dan toe futiele vechtpartijtje tussen kinderen in al zijn venijn overslaat op hun ouders. Het stuk werd recent verfilmd als ‘Carnage’ door Roman Polanski met in de hoofdrollen Jodie Foster en Kate Winslet. In 2009 won de schrijfster, Yasmina Reza, met haar stuk de Tony Award voor Best Play. Met Huub Stapel, Anneke Blok, Paul R. Kooij en Johanna ter Steege. Regie: Gijs de Lange.  
Johanna speelt de rol van Linda Storm: “Zij is vrouw des huizes waar het andere stel op bezoek komt. Bij onze zoon zijn twee tanden uit de mond geslagen. Door de zoon van het andere stel dat op bezoek komt. Ik ben degene die uit is op verzoening, idealistisch en gedreven is, een wereldverbeteraar. Dat klinkt fantastisch maar aan het eind van het stuk valt iedereen enorm door de mand. Of de rol echt iets voor mij is? Ik heb die gekozen omdat ik het als een uitdaging zag, het is niet een rol die op mijn lijf geschreven is. Ik denk dat het in eerste instantie vanzelfsprekender was geweest als ik die andere vrouw gespeeld had, de rol die Anneke Blok speelt. Maar als je het stuk ziet is het vanzelfsprekend dat ik Linda speel. Ik speel de rol van Jodie Foster en toen ik haar in de film zag spelen dacht ik: hè, ik ben altijd zo’n fan van haar, maar nu zet ik er toch één kanttekening bij. Zij had namelijk in die rol weinig tot geen humor, maar ik wilde deze rol toch spelen en kijken of er humor in te brengen viel. Onder de bevlogen regie van Gijs de Lange is dat gelukt en daar ben ik trots op.” Wat heeft Yasmina Reza vooral duidelijk willen maken?  “Dat mensen zich heel mooi voordoen en proberen het beste met elkaar voor te hebben, maar als ze in hun ego worden aangetast, het kleine kinderen worden. Dan veranderen alle regels en vind je het als toeschouwer niet zo raar dat die twee jongens elkaar te lijf gingen met zulke ouders. Het is een zwarte komedie, maar er wordt verschrikkelijk veel gelachen hoor. Tijdens onze repetities hebben we ook zoveel lol gehad, ik heb elke dag wel een keer de slappe lach gehad. Daar komt bij dat Anneke, Paul en ik met elkaar op de academie voor expressie en op de toneelschool hebben gezeten. We kennen elkaar dus al heel lang en Huub ken ik ook al lang, al heeft die niet op dezelfde school gezeten. Het is een geschenk om met hen te werken, maar”, benadrukt Johanna, “als we op het toneel staan lachen we niet meer, dan zijn we bloedserieus. En tot slot wil ik nog even de loftrompet over Yasmina Reza steken: “Ze hoort tot de belangrijkste toneelschrijfsters van deze tijd. Hoe ze elk personage laat flitsen, het is echt een tennisspel waar je naar kijkt. Het gaat van: tik, tik tik, de een gooit een balletje op en de ander moet ‘m terugkaatsen. Je merkt ook als je het speelt dat het zo goed geschreven is.”

Ellen de Jong

10 november 2013 om 20.15 uur
Conickstraat 60
Reserveren 033-4229229
www.deflint.nl