Strooker, Shireen

Wereldberoemd heldenepos in Stadsschouwburg Utrecht

Oeroud verhaal gespeeld door Frank Groothof.

Op 15 juni zal in de Douwe Egberts Zaal van de Stadsschouwburg Utrecht Gilgamesh te zien zijn. Vanaf zeven jaar. Tekst: Marjet Huiberts, spel en zang: Frank Groothof, muziek: Charivari Trio m.m.v. Jan Rokyata, cimbaal.
Frank Groothof is de held van dit wereldberoemde epos. Met muziek uit verschillende culturen: Oost-Europese, Marokkaanse, Turkse, Joodse Klezmer, Balkan en Arabische. Shireen Strooker voert de regie.

Haar huis staat glorieus in het polder landschap van Noord Holland. Ze woont hier samen met allround kunstenaar Bram Vermeulen. Een licht gevlekt 'Grieks' hondje verwelkomt me. "Wat wil je voor biologische thee? For ever young?"
Natuurlijk wil ik die zoete onsterfelijke drank samen met haar drinken. De naam Shireen staat voor 'Zoete melk van honing'. Ze beweegt rap, vliegt meer dan ze loopt. Haar knalrode broek en blouson met spannend tijgerprint zitten als gegoten om haar slanke lijf. Shireen volgde de Toneelschool in Amsterdam, speelde bij diverse gezelschappen en deed veel voor televisie. Hoe werd ze regisseuse?
"Ik werd, lang geleden, gevraagd om op een open dag iets te regisseren en dat was een Pools stuk, waarin onder meer Willem Nijholt meespeelde, en ik vond dat geweldig. Er volgden meer aanbiedingen en zo rolde ik in het vak. Het heerlijke van regisseren is dat je eigen baas bent."

Shireen vertelde me op mijn vraag wat Gilgamesh inhield in het kort en met veel allure de inhoud:
"In 1839 stuitte een Britse onderzoeker in Mesopotamië op een ruïne, een soort bibliotheek leek het. Maar zonder boeken, want die bestonden vijfduizend jaar geleden nog niet. Wel vond hij bergen - kapotte - kleitabletten. Na jaren ontdekten geleerden dat op één van die, de oudste vertelling van de wereld stond: een spannend verhaal over de avonturen van Gilgamesh, de legendarische koning van Uruk, tweederde God, eenderde mens. Zijn volk komt in opstand tegen hem omdat hij meer van vechten en vrijen houdt dan van praten. Dan sturen de goden hem Enkidu, een woeste man. Ze worden vrienden en Gilgamesh is ontroostbaar als hij na het gevecht met een monster sterft.
Hij vindt de aanblik van zijn dode vriend onverdraaglijk en gaat op zoek naar een manier om onsterfelijk te worden. Dat vergt zoveel energie dat het echte leven hem ontglipt. Uiteindelijk ziet hij in dat hij in het nu moet leven, zijn geliefde beminnen, haar kinderen geven, lachen en dansen met ze, en genieten van alles wat de natuur biedt. Dat hele oeroude, woeste en tedere verhaal heeft hij tijdens zijn leven op grote stenen laten schrijven, gelukkig maar voor ons! En helemaal omdat het wordt gespeeld door een uniek talent: Frank Groothof. We werkten vroeger samen bij het beroemde Werhteater. En nu na twintig jaar terug met Gilgamesh. Een voorstelling waarbij je soms denkt dat je door het spel, de muziek, het decor, het licht en het geluid, in de bioscoop zit."

Shireens donkere ogen vlammen op, ze is wel en niet van deze wereld:
"Je moet elke seconde van je leven er uit halen wat er in zit, je dromen waar zien te maken. En weten dat jij, alleen jij de vormgever van je leven bent, je leven dat niet eindigt bij de dood, maar overgaat in iets anders."


Ellen de Jong