Janzen, Chantal

Belle is een droomster en dat ben ik ook

Chantal Janzen (Tegelen, 1979) speelde in musicals als 'Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?', 'Saturday Night Fever', '42nd Street' en 'Crazy For You'. Ze werkt ook voor televisie en film. Ze kreeg de John Kraaijkamp Musical Award 2002 voor aanstormend talent, voor de rol van Stephanie (hoofdrol) in 'Saturday Night Fever' en ze ontving de Soetelieve Beurs voor aanstormend musical talent. In 'Beauty and the Beast' speelt ze de hoofdrol samen met Stanley Burleson.
Op 2 oktober 2005 is de première in Koninklijk Theater Carré.

De mooie Belle komt terecht in het duistere kasteel van het verschrikkelijke beest. Door een vloek is hier het complete personeel als huisraad tot leven gekomen. Na een avontuurlijke zoektocht naar de ware liefde, valt Belle uiteindelijk voor de innerlijke schoonheid van het afzichtelijke beest. Maar of dat de betovering breekt…


"Het is in korte tijd snel gegaan", vertelt Chantal, "ik deed de Theaterschool en in het derde jaar zei ik tegen mijn mentor: wanneer zou je een keer een hoofdrol krijgen? Als je zo eind twintig bent, antwoordde hij. En toen kreeg ik al op mijn vierentwintigste de hoofdrol in 'Saturday Night Fever'! Daarvoor deed ik een Understudy voor '42nd Street' en toen vond ik het al goed. En nu deze hoofdrol in 'Beauty and the Beast' die weer andere eisen aan me stelt. Ik deelde in 'Crazy For You' de hoofdrol met Joke de Kruijf en in die productie is er een perfekte balans tussen zingen, dansen en spelen. En dat geldt ook voor 'Beauty and the Beast'. In sommige musicals zing je veel en dans je weinig of andersom. Dit is een moeilijke rol want je moet drie disciplines beheersen. Ik deed ook 'Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?' en daarin speelde ik een gewoon mens tussen allemaal karikaturen. Het is moeilijk om dan zelf naturel te blijven, en dat is nu ook het geval met Belle. Zij speelt als mens de meeste scènes met een pratende kast, klok en kandelaar en dat moet ze zuiver doen."

Regisseur Glenn Casale legt de nadruk op de dramatiek van het verhaal.

"Het is inderdaad nu dramatechnisch interessanter.Vaak ligt het komische dicht bij het verdriet en dat is bij deze musical ook. Carlo speelt een kandelaar en Ger een kast. Eigenlijk zou je moeten lachen, maar het tragische is dat ze echte mensen zijn geweest en door de betovering een object zijn geworden. Het mooie nummer 'Human again' laat horen hoe graag ze weer normaal willen leven en liefhebben. Dat is de kracht van deze musical."

Hoe zit 't met de kostuums?


"De mensen die object zijn gingen naar Londen omdat allemaal te passen en ik vind het zo mooi om te zien hoe dingen gemaakt worden waarin je je ook nog kunt bewegen. Er lopen straks meiden rond die echt bord zijn en zo'n ding om zich heen hebben dat niet te zwaar is."

Chantals slanke armen cirkelen boven en rond haar persoontje, haar lange blonde haar waaiert uit, haar goudkleurige oorringen spelen het spel vrolijk mee. Hoe ik er uit ga zien?

"Ik ben de normaalste, een dorpsmeisje met een schortje en een blauw jurkje en strikjes. Je moet oppassen dat je niet denkt: verdomme, hier staat een bord naast me, met goud en glitter en een decolleté van hier tot Tokio, waardoor jij niet opvalt. Maar mijn kracht is juist dat ik een gewoon mens ben."


Chantal is van alle markten thuis. In welk genre voelt ze zich het beste?


"Theater zal voor mij altijd nummer één zijn. Allereerst heeft dat te maken met het gebouw op zich. Het maakt niet uit welk, het hoeft niet per se Carré te zijn. Als kind had ik dat al. Als een balletvoorstelling om 14.00 uur begon was ik er al uren eerder en liep rond in de coulissen om de geur op te snuiven. En het geluid van het doek dat open gaat of een orkest dat zit te stemmen is voor mij ware passie. Theater is een magisch huis, net als een poppenkast, achter het gordijntje is een andere wereld. Belle spelen is daarom zo boeiend omdat ze een droomster is en dat ben ik ook. Ze is verslaafd aan boeken lezen, omdat ze in een fantasiewereld wil leven. Dat wil ik eveneens, als een boek uit is denk ik koortsachtig: o, ik moet een nieuw boek hebben want ik wil weer ergens instappen."

Chantals stem, zuiver tot in alle toonaarden, wordt zachter, haar grote, lichte ogen dwalen van me weg naar de wereld van Belle en haar beest.

Ellen de Jong